Nieuwste berichten

In huis en hart

Het klassieke tweeoudergezin blijkt nog steeds de ultieme droom voor veel Vlamingen. Zo blijkt uit de grootschalige gezinsenquête van 2016. Maar wist je dat er ook meer dan 5000 pleeggezinnen zijn in Vlaanderen? Heel wat kinderen en jongeren hebben het moeilijk, omdat hun ouders voor korte of lange tijd niet voor hen kunnen zorgen. Pleeggezinnen geven hen een nieuwe thuis. Daar kunnen ze zichzelf zijn en krijgen ze de kans om te groeien richting toekomst.

Dorien – Meme – Geelen (27) en Layla –Tantie – Hendrix (23) zijn de trotse pleegmama’s van Quinten (8). Twee jaar geleden ontvingen ze hem met open armen, sindsdien vormen de drie een hecht gezin. Het koppel deelt graag hun ervaring om anderen te helpen de knoop door te hakken.

“Pleegouderschap was een weldoordachte en bewuste keuze”

“Twee jaar geleden vroeg pleegzorg aan ons of wij Quinten wilden opvangen”, aldus Layla. “Hij was reeds het pleegkind van Doriens ouders, maar die konden om gezondheidsredenen geen pleegouders blijven. Na heel wat wikken en wegen, psychologische tests en huisbezoeken besloten we om Quinten in huis te nemen. We wilden absoluut vermijden dat hij naar een vreemd pleeggezin zou gaan.” Het pleegouderschap van Quinten was dus eerder een noodzaak dan een vervulling van een concrete kinderwens.

dsc_4115.jpg

“In het begin was Quinten erg enthousiast dat hij bij zijn meter, Dorien, mocht komen wonen. Na een tijdje besefte hij echter dat wij thuis bepaalde regels hanteren. Het heeft een paar maanden geduurd alvorens hij zich had aangepast”, aldus Layla. “Ondertussen is hij op één jaar tijd flink gegroeid, zowel letterlijk als figuurlijk. Hij eet nu beter, kan zich zelfstandig aankleden en hij praat niet meer enkel met verkleinwoordjes”, vertelt Dorien trots.

“We wilden vermijden dat Quinten naar een vreemd pleeggezin zou gaan”

Het koppel praat steeds open en eerlijk over pleegzorg, ook met hun pleegzoontje. “Quinten stelt altijd allerlei vragen. Hij wil alles weten over pleegzorg en hij wil altijd aanwezig zijn bij de gesprekken met de pleegzorgbegeleidster”, aldus Dorien. “Ooit hoorde hij ons met de pleegzorgbegeleidster praten over school. Ik zag toen dat hij naar de badkamer liep en dus ben ik hem gevolgd. Daar ontdekte ik dat hij aan het huilen was. Hij was van streek omdat hij dacht dat hij naar een nieuwe school moest en dat hij nieuwe vriendjes moest maken. Natuurlijk was dat helemaal niet waar. Sindsdien communiceren wij veel beter”, meent Dorien.

Dorien en Layla zijn erg positief over de werking van pleegzorg. “We krijgen erg veel hulp van pleegzorg maar soms moeten we even wachten alvorens bepaalde problemen worden opgelost”, aldus Layla. “Beide partijen hebben de bevestiging van pleegzorg nodig om afspraken te maken. Dit maakt dat Layla en Dorien pas geloven wat er gezegd en beloofd is, nadat ze een officiële bevestiging van de pleegzorgbegeleidster gekregen hebben.”

DSC_4186

Het koppel ziet de toekomst rooskleurig in. Ze weten heel goed dat Quinten ooit zal teruggaan naar zijn biologische moeder, maar ze weten ook dat zolang hij structuur nodig heeft, hij bij hen mag blijven. Adoptie is geen optie. Dorien en Layla staan heel nuchter tegenover deze situatie. Zo noemt Quinten hen bijvoorbeeld niet ‘mama’, maar gebruikt hij andere bijnamen om hen aan te spreken. “Ik vind het goed dat hij me niet ‘mama’ noemt. Dat zou niet eerlijk zijn ten opzichte van zijn biologische moeder. Bovendien zou ik ook veel te gehecht raken mocht hij me aanspreken met ‘mama’, vindt Layla. “Ik ben altijd al zijn meter, Meme, geweest dus het zou raar zijn mocht hij mij ineens ‘mama’ noemen”, bevestigt Dorien.

“We weten dat Quinten ooit terug naar zijn biologische moeder zal gaan”

Indien ze nog een pleegkindje zouden opvangen, gaat hun voorkeur uit naar langdurige pleegzorg waarbij er geen contact is met de biologische familie. Dat is volgens hen gemakkelijker. Toch staan ze over het algemeen niet te springen om een tweede pleegkind in huis te nemen. “Elk pleegkind heeft een rugzakje en het is niet gemakkelijk om steeds rekening te houden met alle betrokken partijen”, aldus Dorien. Het koppel onthult wel dat ze graag een biologisch kindje willen. Er zijn echter nog geen concrete plannen.

Dorien en Layla willen nog meegeven dat pleegouderschap een weldoordachte en bewuste keuze moet zijn. Ze benadrukken het belang van informatie en gesprekken met ervaringsdeskundigen. “Je moet 100% zeker zijn van je keuze. Een kind kan je niet zomaar aan de kant zetten als je het beu bent”, besluit het koppel.

– door Emelie Wojcik

Op 15 mei 2019 is het Dag van het Gezin. Een dag waarop wordt stilgestaan bij het belang en de kracht van het gezin. In alle vormen.

 

Nood aan een goede babysitter? Doe beroep op SOSbabysit, onze eigen babysitdienst.

Leve de (im)perfecte mama

Supermama, we streven er (bijna) allemaal naar! Maar supermama’s bestaan nu eenmaal niet. Het is tijd om deze drang naar perfectie los te laten en ook jouw imperfecties te omarmen. Want hé, het is oké om niet elke dag een gezonde maaltijd voor jouw kroost te koken, om af en toe het huishouden te laten liggen om een heerlijk kopje koffie te drinken of met vriendinnen te kletsen, om die jeans toch nog 1 keertje aan te doen, ook al is die serieus versleten …

Jullie zijn stuk voor stuk pareltjes die steeds weer opnieuw het beste van zichzelf geven! En af en toe een steekje laten vallen, zal heus de wereld niet op z’n kop zetten. Lees hier enkele inspirerende, heerlijke imperfecte momenten.

“Mama! Die kleren die jij voor mij had klaargelegd, pasten echt niet bij elkaar hé! Ik heb deze ochtend maar zelf gekozen. Mode is echt niets voor jou. Maar niet erg, ik help je wel. Je blijft nog steeds de liefste mama van de wereld” (Lenthe, 10 jaar)

“Lieve mama, woensdag had je de wekker niet gehoord. Hierdoor hebben wij ons overslapen, was ik te laat op school, kwam jij te laat op het werk, had ik een boterham met choco mee naar school ipv een gezonde snack en vergat ik mijn voorbereidingen voor biologie. Ik kreeg er zelfs een nota voor in mijn agenda. Ach ja, die leerkracht is ook niet perfect hoor 😉 Ik vind je nog steeds de beste (en grappigste) mama van iedereen” (Hannah, 15 jaar)

“Ugh mamaatje … Altijd zo bezorgd. Ja, ik ga ’s avonds naar Leuven voor een feestje. Neen, je moet me niet brengen. Ja, ik ga voorzichtig rijden. Neen, ik ga niet drinken. Ja, ik stuur je een sms’je. Maar hey, ik weet dat jouw moederinstinct gewoon sterker is dan jezelf” (Laurens, 24 jaar)

“Tja… Op tafel dansen had misschien niet gemoeten. En je pleidooi over ‘vroeger was de muziek zoveel beter’ konden ze ook wel missen op het familiefeest. Maar wat een dansmoves zeg! Die heb ik vast van jou geërfd!” (Karo,28 jaar)

“Moeder, ge kunt toch zagen! Die dingen heb je vorige week ook al gezegd, je valt serieus in herhaling. Vrouwen hé! (*rolt met zijn ogen*) … Mja, je weet dat ik niet zonder jou kan” (Tom, 32 jaar)

 

De wasmanden op de trap…

… en de wasmanden die op de trap bleven staan. Of andere spullen. Je zou denken dat het toch duidelijk is: wat op de trap staat, neem je mee naar boven. Maar nee, hoor. Ze blijven lekker staan. Alsof ze deel zijn geworden van het decor. En als je niet ingrijpt, ontstaat er als het ware een hele wildgroei op die traptreden van was en allerlei andere spullen.

Een bekend fenomeen in veel huisgezinnen met opgroeiende en opgegroeide kinderen (en niet alleen kinderen). “Het is alsof ze die niet zien staan,” zei een wanhopige mama mij na een workshop. “Ze nemen die gewoon NIET mee.” Vervelend, zeker als jij je trap lekker leeg wil. Enkele tips hoe je hiermee om kan gaan.

Pain in the ass voor ie-de-reen

Besef dat jouw huisgenoten die manden inderdaad niet zien staan. Oké, ze zien ze wel, maar ze storen zich er niet aan zoals jij. Net zoals ze jouw zoveelste opmerking (‘gezaag’) niet meer lijken te horen.

TIP: stop met ‘zagen’, neem ze NIET zelf mee, maar zorg dat ze er wel ‘last’ van ondervinden. Hoe zorg je er dus voor dat die wasmand dan echt een pain in the ass wordt, ook voor je huisgenoten?

Minder kleren

Minder kleren, betekent sneller nood aan gewassen kleren 😉 Die kleerkasten opruimen dus, dan is de kans groot dat ze sneller een kleren-tekort zullen hebben en uit noodzaak de wasmand zullen meenemen naar boven. Alhoewel…

lauren-fleischmann-469994-unsplash

 

Lastige wasmand

Dan nog is het mogelijk dat er gewoon stukken uit de wasmand worden geplukt en dat de mand blijft staan, I know.

TIP: zet de mand eens op een andere plaats, bvb op hun stoel aan tafel, voor/achter de deur, op hun bureau/bed … Met andere woorden: op een plaats waar de mand on-ge-loof-lijk in de weg staat.

Geef de mand een naam

Deze werkt écht: zet duidelijk (of zéér duidelijk 🙂 ) de naam op de mand/doos. Zo ziet iedereen meteen van wie de spullen zijn. Ook de eigenaar. Op die manier worden je huisgenoten rechtstreeks aangesproken door hun eigen spullen, is het moeilijker ze te negeren, en spreek je hun verantwoordelijkheidsgevoel aan zonder te moeten ‘zagen’. Bovendien ziet nu ook iedereen heel duidelijk wie zijn spullen laat staan, ook de liefjes die op bezoek komen…

Onderbroeken aan de macht

Het is misschien niet zo lief van me, maar waarom leg je dan ook niet meteen de onderbroeken bovenop, lekker in het zicht?

shutterstock_740567671

I don’t care

En niet te vergeten: communiceer, ga in gesprek. Zeker als die kinderen al wat groter zijn. Leg uit wat de bedoeling is en zeg heel duidelijk dat dit voor jou écht vervelend is. Dat een mand laten staan eigenlijk hetzelfde is als zeggen: “I don’t care. “

“Het kan me niet schelen dat jij m’n was zorgvuldig wast, droogt, plooit (of strijkt?!). Het kan met niet schelen dat jij die manden graag weg wil.” Kortom: “Het kan me niet schelen hoe jij je voelt.”

Een waterdicht systeem

En terwijl je dat gesprek aangaat, zeg meteen ook wat er moet gebeuren met de lege mand: terug naar beneden, op de hal… Zo toon je aan dat je een doordacht was-systeem hebt. Zoals de circle of life, maar dan voor de was. Zoiets dus:

Een gesloten systeem, zonder losse eindjes, waar iedereen zijn steentje aan kan (en moet) bijdragen. Tot zover enkele tips die er hopelijk voor kunnen zorgen dat je weer gewoon die trap op en af kan zonder te slalommen tussen de manden en dozen. Hoe gaan jij en je huisgenoten om met die manden? Laat zeker horen! En dan ga ik nu … een was insteken 😀

– door Nele Colle | Bron: www.mamaruimtop.be

Nele Colle is opruimcoach en mama van 3. Op haar blog mamaruimtop deelt ze tips rond opruimen, organiseren, ontspullen en afval minderen. Het doel? Op een haalbare manier meer rust en meer ruimte creëren. In 2018 schreef ze het boek ‘The joy of missing out’. Je kan haar volgen op Instagram en Facebook.

Weg met die simpele, witte enveloppen

Een centje als cadeau wordt dikwijls enorm geapprecieerd. Zoek je nog naar een alternatief voor die onpersoonlijke, witte enveloppen? Laat je dan inspireren door deze manieren om geld cadeau te geven! Veel knutselplezier.

Is er iemand jarig?
Met een beetje creativiteit, maak je zeer originele en waardevolle verjaardagskaarten.

Ooit al eens gedacht om een fotokader te restylen tot een heuse goudmijn?
Tip: Combineer met leuke foto’s, quotes … om het echte origineel en persoonlijk te maken.

Verras een chocoladeliefhebber

Ken je iemand die verzot is op chocolade? Vouw je geldbiljetten in verschillende vormen en leg ze in de pralinedoos. Tip: Vervang slechts enkele pralines door geld en geef ook een beetje chocolade cadeau. Anders is de teleurstelling voor een extra zoetebek misschien te groot 😉

Wees creatief met origami

Neem een papieren bord en rijg er een touw door. Maak vlindertjes van biljetten (op YouTube vind je hierover allerlei video’s) en maak ze vast aan het touw. Laat ze neerdwarrelen in een mooie vaas, waar je onderaan een stuk papier hebt gelegd met een mooie boodschap op.

Tip: Je kan ook een leuke quote op de vaas schrijven met glas- of raamstiften.

 

 

 

 

Met origami kan je heel veel. Je kan ook hartjes, visjes, bloemen, bootjes … van geldbiljetten maken. Ook kledingstukken zoals een broek, das, T-shirt, hoed … is heel leuk.

‘Lore wordt 30 jaar en geeft een party!’ Tijd om creatief aan de slag te gaan dus. Wij sloegen onze handen in elkaar en kwamen tot dit resultaat. Want voor een 30ste verjaardag mag het toch een tikkeltje meer zijn. Nu ja, ‘minder’ in het geval van de stripper.

IMG-20190406-WA0006

Voor een ongecensureerde foto (zonder broek), kan je mailen naar hanne.asaert@devoorzorg.be 😉

Onze gouden regel: hoe persoonlijker een cadeau, hoe beter!

Speelt de persoon al jaren badminton? Koop dan een goedkope badmintonracket, spuit in een mooi goud kleurtje en hang hier (met touw) shuttles aan. Rond de shuttles kan je met een elastiek geldbriefjes draperen. Originaliteit? Check!

Heb je zelf nog leuke ideetjes? Laat het ons hieronder weten!

 

Recept: paasquiche met ham en prei

De paasklokken zijn weer in het land. Heb je nog kookinspiratie nodig voor zondag? Met dit recept van chef van dienst Kristien tover je zo een lekkere quiche op tafel! Pssst: handig wanneer je bezoek krijgt!

Ingrediënten

  • 200g ham, in blokjes
  • 1 vel bladerdeeg
  • 3 preiwitten, in ringen
  • 4 eieren
  • 100g geraspt light kaas
  • 4 el light room
  • peper en zout

Bereiding

  1. Verwarm de oven voor op 200 °C.
  2. Stoom de preiringen 2 minuten boven een bodempje water. Laat ze uitlekken en afkoelen.
  3. Klop de eieren los met de room, een beetje peper en zout.
  4. Leg het bladerdeeg op bakpapier in een diepe, ronde bakvorm.
  5. Schep de prei en de hamblokjes op het deeg. Lepel er de eieren over. Bestrooi met de gemalen kaas.
  6. Bak de quiche 30 minuten in het midden van de oven.

Smakelijk!

 

Nog kookkriebels? Schrijf je in voor VIVA Culinair

He jij daar, voor-iedereen-en-alles zorgende mama, denk jij ook eens af en toe aan jezelf?

Zorg jij vaak genoeg voor jezelf? Wellicht niet. Je hebt je werk, je sociale verplichtingen, het huishouden, misschien een relatie en natuurlijk je kinderen. Druk, druk, druk … zo druk dat er onderaan de streep geen minuut voor jezelf overblijft.

En toch heb ook jij, mama, moeder, de vrouw, echt wat tijd voor jezelf nodig. Want iedereen heeft het nodig om af en toe de batterijen op te laden. Als je dit niet doet, word je almaar minder vrolijk, gaat je energiepeil de dieperik in of stort je zelfs helemaal in. Wat dan weer ten koste gaat van je werk, je omgeving, je partner en je kinderen … En daar heeft natuurlijk niemand wat aan!

Oké. Dus voor jezelf zorgen. En dan liefst iets meer dan dat momentje op de wc totdat iemand de deur opentrekt. Makkelijk gezegd. Maar hoe maak je tijd die je zogenaamd niet hebt? Met deze creatieve tips helpen wij jou op weg!

Me, myself and I

Woensdagmiddag of in het weekend: ongetwijfeld geeft ook jouw agenda ritjes aan van en naar de sporttraining, muziekles, tekenlies… Dat duurt al snel een uur. En hoewel je in die tijd boodschappen zou kunnen doen of een wasje had kunnen draaien, kan je je ook installeren in een koffiehuis in de buurt samen met de krant, een boek of je favoriete tijdschrift. Geen leuk koffiehuis in de buurt? Vul je reisbeker met huisgezette koffie, installeer je op de nabijgelegen parking, zet je autozetel in een comfortabele houding, lees boek en… geniet! Een uur only you, yourself en een goede kop koffie!

lex-sirikiat-346647-unsplash.jpg

Playdates: dé oplossing voor je sociaal leven

Playdates oftewel nóg meer kinderen in huis, een oplossing?! Ja hoor! Als het met leuke kinderen met leuke mama’s is wel. De kids houden elkaar bezig en jij kan ondertussen ongestoord kletsen. Dus tast eens af of de mama van jouw kid’s beste vriendje ook leuk is. En misschien krijg je er wel een paar leuke vriendinnen bij, formely known as ‘de mama van … ’

Babysit to the rescue!

Wie heeft ooit bepaald dat de taak van je babysit er opzit van zodra jij weer thuis bent? Juist. Niemand. En toch haasten we ons iedere keer weer naar huis, duwen we de babysit nog snel de nodige euro’s in de hand en roepen we ‘bedankt’  terwijl we ondertussen alweer het her en der verdwaalde speelgoed opruimen …

Gun jezelf een keer wat ademruimte en laat die helpende handen nog lekker even een uurtje verder spelen met je kids. Neem een bad met duur maar heerlijk geurend badschuim en lees eindelijk verder in dat geweldig nieuwe boek!

Tip: SOSbabysit, dé babysitservice in Limburg

Speel het slim

Stress, dagelijkse zorgen, slapeloosheid … 3 keer check? Hoog tijd om weer wat meer te ‘spelen’. Het geeft energie en doet je opleven. Speel met je kinderen en laad tegelijkertijd je batterijen weer op:

  • ‘Mama is ziek en de dokter moet komen’: 3 minuten tijd om je ogen dicht te doen en te houden.
  • Massages geven is leuk maar ze krijgen is zoveel leuker! Zeker van kleine kinderhanden …
  • Zet je op de grond voor de televisie en fungeer als klimrek terwijl je een aflevering bekijkt van je favoriete serie.

Mama zoekt pauzeknop

Vind je het moeilijk om een rustpauze in te lassen als je kinderen in de buurt zijn? Werk dan met een klokje of zandloper. Spreek af dat wanneer de klok loopt, ze je niet mogen storen. Ellen (42), mama van Dries (12) en Janne (9) kocht rust met een ‘niet storen’-bordje:

“Ik doe al een aantal jaren aan yoga. Op verplaatsing, maar ik probeer het ook al eens thuis. Niet evident in een gezin waar het liedje ‘mamaaah?’ op repeat staat en papa er door zijn wisselende arbeidstijden niet altijd is om mama even te ontlasten. Tot ik met het idee van een ‘niet storen’-bordje kwam. Een voor aan elke slaapkamerdeur. Met de afspraak, na een leuke knutselnamiddag, dat elk van ons het bordje 2 keer per week mocht gebruiken. Ik kan nu ongestoord mijn yoga-oefeningen doen en mijn dochter, die in een fase zit dat ‘privacy’ het nieuwe modewoord is, kan eindelijk dansfilmpjes maken waarop mama niet ineens opduikt…”

Ellen Janssen

Ja, ik zeg eens nee vandaag

Gewoon simpel neen zeggen is soms belangrijk. Om jezelf stress, frustratie en vermoeidheid te besparen. Denk daarom eerst even na (en adem een paar keer diep uit en in) voor je weeral impulsief ‘ja, geen probleem hoor’ antwoordt en geef een  duidelijke ‘nee’ als het er voor jou niet meer bij kan.

Op de mindfulness-tour

Multitasken wordt regelmatig gezien als een geweldige eigenschap, maar eigenlijk is het de grootste valkuil van bijna iedere mama. Je rent de hele dag van hot naar her en doet het liefst alles tegelijk. Ondertussen groeien de wallen onder je ogen en heb je het gevoel dat je iedere dag een marathon loopt waar geen eind aankomt. Met mindfulness zet je jezelf eigenlijk een paar keer per dag op de rem waardoor je weer even een moment van ontspanning voelt.

Please, try this at home: ‘Kies een dagelijkse routinebezigheid (zoals bijvoorbeeld eten, je tanden poetsen, boterhammen smeren of aankleden). Voer die handeling nu met volle aandacht uit. Noem 5 dingen die je kan zien, 4 dingen die je kan horen, 3 dingen die je voelt, 2 dingen die je kan ruiken en benoem wat je proeft. Zo ontstaat er rust in je hoofd, net omdat je alleen maar met die activiteit bezig bent.’

Het komt erop neer dat je dingen met aandacht doet en heel bewust in het moment leeft. Niet even nog snel een mailtje versturen, vervolgens een telefoontje beantwoorden en ondertussen ook je vaatwasser uitruimen terwijl je nog je kind helpt met een puzzel te maken … maar gewoon één ding tegelijk.

Laat Samson voor je zorgen

Zelfzorg is ook zorgen voor de relatie met je partner. En hoewel een romantisch dinertje, het afhuren van een privé-sauna … zeker hun bijdrage kunnen leveren, blijft intimiteit (en seks) dé sleutel . Maar dat blijkt soms makkelijker gezegd dan gedaan. En vooral: je bent in huis nooit alleen. NOOIT. Bovendien blijven die ‘ettertjes’ steeds langer wakker en ’s ochtends weet je helaas nooit wanneer ze je kamer zullen binnenvliegen …

Wil je ongestoord van elkaar genieten, moet je dus creatief zijn. Televisie is hét mirakel-ingrediënt: de tv in kinderhypnose-modus en hup, extra minuten gestolen om te vozen met je man of vrouw. Sinds 2016 heeft het zelfs officieel een naam: S-A-M-S-O-N-S-E-KS (de; m) het geslachtsleven; erotiek; seksuele betrekkingen terwijl kroost/nageslacht afgeleid wordt door televisie/beeldbuis.

—  door Ellen Janssen

Zorg voor jezelf! Schrijf je vandaag nog in voor een sportreeks of zelfontplooiingsles bij jou in de buurt!

Haal je yogamatje uit de kast en word helemaal soepel en zen tijdens onze lessen yoga of pilates, ga de uitdaging aan met onze [uit]houdingstraining met personal trainer en vooral, maak nieuwe vriendinnen!

Of kies bewust voor meer tijd voor jezelf en neem deel aan onze zelfontplooiingslessen. Je bent immers nooit te oud om te leren. Schrijf je in voor onze lessenreeksen mindfulness of workshops zelfzorg bij stress en burn-out.

Hoogsensitief in een wereld vol prikkels

“Ik ben hoogsensitief!” Het is een zin die tegenwoordig door menig mens in de mond wordt genomen. Maar wat is hoogsensitiviteit nu eigenlijk? Zijn dit gewoon ‘heel gevoelige’ mensen? Of houdt HSP meer in? Karlien (28 jaar), psychologe en Cathy (35 jaar), coach voor mensen met hoogsensitiviteit, beiden ervaringsdeskundigen, delen graag hun ervaringen en enkele wetenschappelijke inzichten.

Wat is HSP?

Het begrip HSP betekent ‘High Sensitive person’. Enerzijds wordt hiermee bedoeld dat iemand een sterk inlevingsvermogen heeft en gevoelens van anderen en zichzelf heel sterk aanvoelt. Anderzijds zijn sensitieve personen ook vatbaarder voor allerlei zintuigelijke informatie (horen, zien, voelen, ruiken, proeven). Ze zijn erg gevoelig voor lichaamstaal, stemming van anderen, geuren, licht, geluid, smaken, sferen … Dit zorgt ervoor dat een HSP’er snel overprikkeld geraakt en regelmatig nood heeft om zich terug te trekken.

Welke soorten HSP bestaan er?

Er bestaan 2 types van HSP. De meerderheid (zo’n 70 %) zijn de introverte HSP’ers, de zogenoemde ‘rustzoekers’. Dit zijn eerder denkers dan doeners. Deze mensen worden vaak als verlegen bestempeld, kampen met angsten en gaan niet graag sociale relaties aan. De overige 30 % zijn de extraverte HSP’ers, de ‘spanning zoekende types’. Deze HSP’ers worden enthousiast van spannende, avontuurlijke activiteiten. Ze gaan regelmatig op zoek naar nieuwe intense ervaringen.

Hoe weet je of je HSP’er bent?

Elaine Aron en Dr. Arthur Aron ontwikkelden een HSP-schaal. Dit is een zelftest die bestaat uit een aantal vragen, waarbij een positief antwoord op 14 of meer vragen een indicatie is dat de persoon hoogsensitief is.

Enkele zinnen die in deze schaal voorkomen zijn o.a.: ‘Ruikt elk vreemd geurtje’, ‘Beleeft de dingen zeer intens’, ‘Is moeilijk in slaap te krijgen na een opwindende dag’, ‘Heeft een lage pijngrens’, ‘Houdt over het algemeen niet van grote verrassingen’, ‘Heeft moeite met grote veranderingen’, ‘Stelt diepzinnige, beschouwende vragen’, ‘Kijkt niet graag naar gewelddadige series of films’, ‘Wordt beïnvloed door de stemming van anderen’, ‘Werd als kind vaak verlegen genoemd’ …

Uiteraard is het veelvuldig ‘ja’ antwoorden op deze vragen nog geen bewijs dat iemand een HSP’er is. Vaak combineren psychologen of psychiaters de antwoorden op de test met iemands persoonlijk verhaal. Dat biedt een vollediger plaatje. Nieuwsgierig naar de volledige test, neem dan een kijkje op de website www.hspvlaanderen.be onder de rubriek ‘Over HSP’.

Wat kan ik doen als ik HSP heb? Geraak ik hiervan af?

HSP is geen ziekte of psychische stoornis. Het is een aangeboren karaktereigenschap. Je kan het vergelijken met de karaktereigenschap ‘verlegen zijn’. Sommige mensen zijn heel verlegen van karakter, terwijl andere mensen helemaal niet verlegen zijn. HSP is ook zo’n soort karaktereigenschap.

Uiteraard bestaat er geen behandeling om van een karaktereigenschap ‘af’ te geraken en is dat ook niet nodig. Je bent zoals je bent en dat is prima! Doch kan het nuttig zijn om te weten dat je een HSP’er bent. Op die manier begrijp je beter waarom je snel overprikkeld geraakt en bijgevolg nood hebt om je terug te trekken of even alleen te zijn. Verder kan je tools aanleren om ervoor te zorgen dat je niet in jouw persoonlijke valkuilen trapt en om juist HSP op een positieve(re) manier in hun leven te leren inzetten.

Weetje: uit onderzoekt blijkt dat HSP bij ongeveer 20% van de mensen voorkomt

Karlien (28 jaar):  

“Toen ik als kind naar verjaardagsfeestjes ging, stond de muziek voor mij steeds net iets te luid, werd ik enorm onrustig van de flitsende discolampen, vele slingers en ballonnen en gaven de gesprekken, geuren en sferen rondom mij rap een ‘te druk gevoel’. Ook de etiketten uit de verkleedkleren prutste ik er meteen uit (wat nu nog steeds het eerste is wat ik doe als ik nieuwe kleren koop). Bij een kleine, mooie, maar banale gebeurtenis rolden er al snel tranen over mijn wangen van ontroering of bij een zeer slechte mop, was ik de eerste die van euforie in de slappe lach schoot.

Karlien close up_getuigenis_lichter maken

Hoewel ik intens kon genieten van die fijne momenten, ging ik op feestjes regelmatig even apart zitten om nadien weer helemaal opgeladen en vol energie bij de groep te kunnen gaan staan. Mensen dachten vaak, wanneer ik me afzonderde, dat ‘er iets scheelde’ of dat ik ‘verlegen’ was. Ook vonden mensen het vaak gek als ik op een zondagmiddag liever in mijn eentje in de natuur wat zat te filosoferen over de diepere dingen des levens, in plaats van me uit te leven in een jeugdbeweging. Nu weet ik echter dat ik niet gek ben in mijn hoofd, maar gewoon geprezen ben met een hele bijzondere karaktereigenschap, die ik op een mooie manier heb leren inzetten in mijn leven … ”

Cathy (35 jaar):

“Jaren geleden was het zo ver. Ik kon eindelijk mijn eigen sportstal beginnen. Ik weet nog goed hoe enthousiast ik was. Paardrijden was m’n leven. Ik had er tot dat punt van kleins af aan naartoe gewerkt. Ik was nog maar 2 jaar bezig toen ik merkte dat ik het niet aankon. Ik was voortdurend moe, viel overal in slaap, was altijd gestrest en kon nergens meer van genieten. Alles wat ik voorheen zo graag deed, voelde opeens ontzettend zwaar. Als een sleur, een ‘moeten’.

37844349_2028356934144478_3225644903153270784_n

Deze innerlijke struggle heeft ertoe geleid dat ik mijn bedrijf verkocht en mijn grote droom moest loslaten. Vandaag run ik een succesvol coachingsbedrijf dat zich puur richt op hoogsensitieve personen. Ik heb geleerd in mijn eigen kracht te staan en mijn valkuilen om te buiten naar een pure zegen. Want dat is wat hoogsensitiviteit is: een kenmerk dat je volledig uit je lood kan slaan, mar mits we dit goed inzetten, wordt het een absolute meerwaarde!”

—  door Karlien Van de Broek

Wil je graag meer weten over hoogsensitiviteit? Schrijf je dan in voor onze interactieve gespreksavond op woensdag 24 april 2019 (Hasselt).

 

Over geluk en kleine dingen

Dat je niet altijd op wolkjes kan lopen, is een feit. Maar dat je voor dat heerlijk intense geluksgevoel niet de loterij moet winnen, is even waar. Geluk zit in kleine dingen, vaak verscholen in hoekjes. Zie (en voel) jij ze? 

Nature is nurture for happiness

Anna (42 jaar): “De zaadjes van mijn bloemetjes en plantjes zien ontkiemen en uitgroeien tot prachtige exemplaren van heerlijk zelfgekweekte vruchten of groenten, die ik met een stralende glimlach verwerk tot heel veel lekkers; de geur van de eerste regen na die lange hete zomer; wakker worden met de zon op mijn gezicht …”

Evy (39 jaar): “Als ik ‘s avonds na een lange werkdag thuiskom, staat onze hond klaar voor een fikse wandeling. We hebben ervoor gekozen om in een zeer landelijk gebied te wonen dus binnen de kortste keren wandel ik met onze hond Ricca aan mijn zijde, ‘niemandsland’ in. In de verste verte geen huis of auto. Enkel het kraken van de bladeren onder mijn voeten. Bij valavond zie ik af en toe een hert het veld oversteken, of een fazant die geschrokken wegglipt. Als ik daar zo wandel geniet ik nog het meest van het kleurenspel van de lucht aan de horizon. Op sommige van die avonden is dat beeld net een schilderijtje. Vroeger was ik altijd geneigd om dit met mijn gsm snel vast te leggen op een foto. Om er dan meestal nooit meer naar te kijken … Maar nu geniet ik er onmiddellijk van, zonder foto.”

jonny-mclaren-1092983-unsplash.jpg

Ilse (42 jaar): “ Die 2 vogeltjes spotten op mijn tuinhek waarvan ik me afvraag of ze bij elkaar horen … ; mijn hond en ik op de Mechelse heide in de najaarszon.”

Kristel (45 jaar) : “ Mijn dochter en ik en die strandwandeling maken. Zon en zee waren de perfecte ingrediënten voor een heerlijk weekendje met ons twee.”

‘Hyggelig’

‘Hyggelig’ is wat de Denen doen. ‘Hygge’ betekent zoiets als gezelligheid, ontspannen samenkomen met fijne mensen… gewoon geluk vinden in kleine dingen.

Katrien (35 jaar): “Op vrijdagavond, na een drukke week, samen met man en kids op de zetel, onder een dekentje, vingers van de tablet en smartphone af en dan naar The Voice Kids kijken. Inclusief chips en de bijhorende meningen (en soms discussies) of een kandidaatje nu terecht niet of net wel een ronde verder mag … Heerlijk!”

Yolanda (45 jaar): “Als mijn dochters van 11 en 13 zo nog eens bij me in bed kruipen. Zíj slapen, ik uiteraard niet. Hoe kan het ook als er nog maar 10 cm van het bed voor je overblijft? Maar als ik dan naar hen kijk, terwijl ze daar zo heerlijk liggen te slapen, dan voel ik me intens gelukkig.”

Petra (46 jaar): “Samen met mijn man een romantische film kijken. Hij vindt het overroepen, al die romantiek. Maar hij kijkt mee. Helemaal voor mij.”

toa-heftiba-214340-unsplash

Nu. Het moment.

Druk, druk, druk. We hebben het zo druk met van hot naar her rennen en to-dolijsten afvinken dat we veel momenten om dankbaar over te zijn, amper opmerken. We blijven rondspoken in het verleden, blijven hangen bij dingen die mis gingen. We dromen tegelijkertijd over een ideale toekomst of maken ons onnodig zorgen over dingen die nog niet gebeurd zijn.

Els (48 jaar): “Als ik ‘s morgens in de trein zit, op weg naar mijn werk, als we door de natuur treinen en er hangt zo’n ochtendmist over de velden … en ik dat ineens opmerk. Prachtig vind ik dat. Of die zonsopgang in 1000 kleuren roze … ”

annie-spratt-419259-unsplash.jpg

Griet (41 jaar): “Vorige week hadden mijn 2 zoontjes ruzie. Ze gingen uit elkaar met de woorden ‘ik vind je niet leuk, we spelen niet met elkaar’. Nog geen 10 minuten later staat een van hen recht, roept beneden aan de trap: ‘hé, kom je mee op de trampoline spelen?’ Van boven klinkt vrolijk: jaaaaaa tuuurrrlijk! Ik kom!’ Zalig grappig. Mijn geluk.”

Oefening. Door heel even te denken ‘het is nu al goed’ worden gewone momenten bijzonder. Terwijl je aan het werk bent, in de trein achter je laptop. Terwijl je een hagelkorrel op je hand laat smelten. Aan de telefoon met je moeder. Tijdens het tandenpoetsen … Op willekeurige momenten van je dag :  ‘het is nu al goed’. Het heeft een wonderlijk effect.

Durf en.. doe!

Tuur (10 jaar): “Ik maakte mezelf gelukkig vandaag: ik was zo trots op mezelf dat ik die opdracht van school helemaal alleen tot een goed einde heb gebracht! Zelfs mijn mama en papa werden happy van mijn geluk.”

Mirjam (38 jaar): “Afgelopen weekend moest ik voor de musical waarvoor we repeteren, een scène spelen waarin ik al mijn remmen moest lossen en mezelf helemaal moest laten gaan. Een hoge drempel voor me, maar ik heb het gedaan. Ik heb mezelf helemaal gegeven en na afloop werd ik door de rest van de groep beloond met een overweldigend applaus en veel schouderklopjes. Het overwinnen van mijn persoonlijke drempel én de waardering van mijn geluk door de anderen, maakte me dubbel zo gelukkig.”

Lotte (39 jaar): “Weten en horen dat ik niet kan dansen, en dus bij voorbaat kansloos. Maar me met alles wat ik had in ons gemeentelijk massaspektakel gesmeten. Met een choreografe die zag wat ik niet zie en me behandelde als een échte danseres.”

ardian-lumi-364255-unsplash.jpg

Dit is waar je écht gelukkig van wordt

Volgens een 75 jaar lopend Harvard-onderzoek worden we het gelukkigst van goede relaties. Betekenisvolle relaties maken ons leven langer, gelukkiger en gezonder. Het gaat dus niet om de kwantiteit van je relaties, wel om de kwaliteit ervan. Koester ze.

Anna, Ilse, Els, Nele en Ellen (eeuwig jong) in koor: “Elke keer opnieuw als we afspreken, samen genieten van een lekker glaasje mét hapje, elkaar bijpraten over wat er in ons leven gebeurt, straffeloos roddelen, de hele avond de slappe lach hebben over het meest onnozele, als we samen huilen, samen feesten en dan … het besef komt hoe uitzonderlijk het is dat het na 30 jaar nog altijd zo juist voelt!”

Michèle (36 jaar): “Ons kleine meisje werd 1 jaar. Haar eerste grote feest. Mijn man en ik zijn beiden enig kind, dus het zag ernaar uit dat we enkel een beperkt feestje met volwassenen zouden houden. Niet zoals ik het ooit in mijn dromen voorzien had. Ik keek er, eerlijk toegegeven, zelfs een beetje tegenop. Maar hoe dichter haar verjaardag naderde, hoe meer vrienden ernaar vroegen en lieten verstaan dat ze graag een cadeautje voor ons meisje wilden kopen. Dus besloot ik om een tweede feestje te geven voor onze vrienden en hun kinderen. Onze kleine grote meid was heel erg overdonderd, maar tegelijkertijd zag ik hoe ze ervan genoot, ook al is ze nog zo klein. Toen iedereen spontaan ‘lang zal ze leven’ inzette, werden haar oogjes ineens heel groot, stak ze haar handjes in de lucht en zwaaide ze heel enthousiast mee. Het hele liedje lang. Een traditie is geboren.”

Els (47 jaar): “Zoals elke week, vertrokken mijn vriendin en ik afgelopen zondag op onze wekelijkse wandeling. We zijn 3 straten ver en ze haalt een tasje boven, haalt er 2 glaasjes, een flesje rosé en een klein doosje met sushi uit. ‘We moesten toch nog klinken op je verjaardag?’, reageert ze op mijn verbaasde blik. Koud heb ik het niet meer gehad tijdens de rest van de wandeling … .”

kelsey-chance-575543-unsplash

And … smile!

Heb je ooit gezien wat er met je gebeurt als je glimlacht of beter gezegd, als je jezelf dwingt te glimlachen als je je wat down voelt? Probeer het eens. Maakt niet uit waar je bent, hoe je je voelt op dat moment of wat er allemaal aan de hand is in je leven. Sluit je ogen en … glimlach. Let op het gevoel van warmte dat opwelt vanuit je buik. Let op de spieren in je gezicht als je mondhoeken zachtjes naar boven gaan. Voel je het? Dát is hoe geluk voelt.

Marjolein (40): ‘Lang heb ik erover nagedacht. Maanden heb ik getwijfeld. Maar ze voelde zo goed toen ik ze vasthield, alsof ze speciaal voor mij gemaakt was. Eindelijk de knoop doorgehakt; ik ging er gewoon voor gaan, ik ging die dure maar prachtige pen kopen. Toen ik ze besteld had, merkte ik dat mijn mond zich in een brede glimlach nestelde. Als ik schrijf dan glimlach ik nog altijd. Geen bedeesde beleefde maar een brede, beetje dwaze glimlach. En de eerste keer dat ik ze aan de inktpot vulde … ik kon het niet geloven … zo blij. Maar eigenlijk is het geen verrassing. In de winkel, toen ik twijfelde tussen een fijne en een medium tip, zei de verkoopster ‘dat is een gevoel’. En dat gevoel is de reden dat je in tijden van laptops, tablets en smartphones, een vulpen koopt. Het gevoel dat je ervaart wanneer je ermee schrijft. En moest je nog twijfelen … het voelt geweldig!’

—  door Ellen Janssen

 

 

Ongewone vrouw: Meryame Kitir

‘Als je iets wil in het leven, moet je ervoor gaan. Ook als de weg ernaartoe hobbelig is’, zegt Meryame Kitir (38 jaar). Jarenlang was de Belgische politica met Marokkaanse roots arbeidster en vakbondsafgevaardigde bij Ford Genk. Sinds 2006 is ze actief in de politiek voor sp.a als fractieleider en parlementslid. Een vrouw met een (im)perfect parcours.

Hoe verliep de integratie van Marokko naar België voor jouw familie?

Meryame: “Mijn vader is vanuit Marokko naar hier gekomen om in de mijn te werken. Aanvankelijk dacht hij dat het een tijdelijke job was, maar toen bleek dat hij langer kon blijven, is mijn moeder met mijn twee oudste broers naar hier verhuisd. Ik ben hier geboren. Mijn vader vertelde dat hij met open armen werd ontvangen. Hij was ook nodig, want er werd volk gezocht om het vuile werk in de mijnen te doen. Destijds dacht niemand dat de mijnwerkers zich hier zouden vestigen. Daarom heeft de overheid geen werk gemaakt van integratie. De integratie gebeurde in de mijnen zelf. Mijn vader zei altijd: ‘in de mijn is iedereen zwart’, waarmee hij wilde zeggen dat ze allemaal gelijk waren.”

Je bent dan bij Ford Genk gaan werken, hoe kwam je daar terecht?

Meryame: “Na het middelbaar wilde ik eigenlijk graag verder studeren. Maar mijn vader is gestorven toen ik achttien was en ik heb toen beslist om dicht bij huis te blijven bij mijn broers en zussen. In avondschool heb ik toen graduaat boekhouden gevolgd. Overdag wilde ik ook een bezigheid. Zo kwam ik bij Ford Genk terecht.”

Meryame.2 (2)

Je werd al snel vakbondsafgevaardigde bij ABVV. Vanwaar die interesse?

Meryame: “Een vak dat ik in avondschool volgde, was handelsrecht. In die lessen leerde ik over de rol van de vakbond in een bedrijf.  Overdag kon ik in de praktijk op Ford Genk zien wat de vakbond voor de arbeiders deed. Hier wou ik ook graag deel van uitmaken. Toen ik 20 was, deed ik mee aan de sociale verkiezingen en ben ik ook effectief verkozen geraakt. Bij de vakbond kreeg ik verschillende opleidingen: ik leerde wetteksten lezen en leerde onderhandelen. Ik bleef al die tijd ook het werk aan de band verderzetten. Ik wou de voeling met de werkvloer niet verliezen.”

De sluiting van Ford Genk heeft een grote impact gehad op duizenden Limburgers. Hoe heb jij dit beleefd? 

Meryame: “Dat was één van de moeilijkste periodes uit mijn leven. De vakbond had nog maar net een akkoord (namelijk werkzekerheid tot 2024) afgesloten met de fabriek, toen Ford plots éénzijdig die afspraak verbrak. Ze kwamen hun woord niet na. Duizenden mensen stonden op straat. Dat was emotioneel zeer zwaar. Voor ons was het werk bij Ford meer dan een job en een loon aan het einde van de maand.”

“Duizenden mensen stonden plots op straat. Dat was emotioneel zeer zwaar.”

“We zijn nu vier jaar verder. Twee derde van de mensen van Ford heeft vandaag een job. Er zijn toen zeer veel inspanningen geleverd, ook door de politiek, om iedereen aan het werk te krijgen. En met succes. Genk heeft vandaag minder werkzoekenden dan voor de sluiting van de fabriek.”

Meryame

Momenteel ben je één van de leading ladies van de Vlaamse politiek, dankzij of ondanks jouw migratieachtergrond. Is dat iets waar je fier op bent?

Meryame: “Als ik als inspiratie kan dienen voor mensen met een andere achtergrond is dat heel fijn. Maar ik ben eigenlijk gegaan om de spreekbuis te worden van de arbeiders, niet omwille van mijn achtergrond. Ik ben lange tijd de enige arbeider geweest in het parlement. Tot de sluiting van Ford ging ik elke vrijdag nog aan de band staan in de fabriek. Ik vond het belangrijk om beide te blijven combineren. In de week werkte ik aan wetteksten voor de arbeiders, op vrijdag kon ik met hen de voorstellen bespreken die ik wilde neerleggen in het parlement.”

“Ik ben lange tijd de enige arbeider geweest in het parlement.”

Heb jij enkele tips voor toekomstige politici met een migratieachtergrond?

Meryame: “Politiek is geen gemakkelijke stiel. Ik ga daar niet flauw over doen. Het is een harde wereld. Het is daarom belangrijk om dicht bij jezelf te blijven. Je mag jezelf nooit verloochenen. Ik zie mijn migratieachtergrond als een pluspunt. Maar voor mij gaat politiek niet over mezelf. Politiek gaat over de mensen. Je achtergrond mag niet de drijfveer zijn om aan politiek te doen.”

Waar liggen volgens jou de uitdagingen van de multiculturele samenleving?

Meryame: “We leven in en gepolariseerde samenleving. We zien die verharding niet alleen in eigen land, maar in heel Europa. Daar moeten we tegen vechten. We leven in 2018 en we kunnen niet terug in de tijd. We gaan mensen toch niet uitsluiten omwille van hun achtergrond? Samenleven is een werkwoord. Destijds hebben we aan een zeel getrokken voor gelijke rechten voor vrouwen en later voor holebi’s. Die strijd moeten we verderzetten voor alle mensen die vandaag worden uitgesloten.”

“Samenleven is een werkwoord.”

Je hebt een druk professioneel leven als politica. Hoe probeer je dit in balans te brengen met jouw privéleven?

Meryame: “Als je een drukke job hebt, is het belangrijk om de balans goed te houden. Daarom ben ik twee jaar geleden heel bewust in Genk gaan wonen. Ik was te lang onderweg van Maasmechelen naar Brussel en terug. Het heeft mijn leven echt wel aangenamer gemaakt. Ik zeg ook aan familie en vrienden dat ze aan de alarmbel moeten trekken als ik te veel met mijn werk bezig ben.”

Durf je jezelf wel eens te vergeten en hoe ga je hiermee om?

Meryame: “Ik kom uit een groot gezin met elf kinderen. Er is heel goed voor mij gezorgd. Ik heb op jonge leeftijd ook geleerd om voor anderen te zorgen. Ik geef veel, maar ik gun mezelf ook wel wat. Eén keer per jaar trek ik naar Frankrijk om te gaan wandelen en de batterijen op te laden. Je moet jezelf dat ook gunnen, vind ik. Je kan veel geven maar goed voor jezelf zorgen is ook belangrijk.”

“Je kan veel geven maar goed voor jezelf zorgen is ook belangrijk.”

—  door Yvette Schreurs

 

 

Recept: gevulde paprika’s

Ingrediënten voor 4 personen

  • 8 paprika’s
  • 350g tomatenblokjes (verse tomaten)
  • 350g champignons
  • ui, knoflook
  • scheutje olie
  • gedroogde oregano (indien gewenst)
  • look, peper en zout

Voorbereiding

  • Verwarm de oven voor op 200° C.
  • Doe de tomatenblokjes, gesnipperde ui en knoflook in een grote vuurvaste schaal. Breng op smaak met wat peper, zout en gedroogde oregano (indien gewenst).

gevulde-paprikas-2.jpg

Bereidingswijze

  1. Was de paprika’s. Snij 8 paprika’s dwars door en verwijder de zaadlijsten en de steel. Je kan het steeltje nog houden om na de vulling terug te leggen op de paprika.
  2. Maak de champignons proper en snij ze in stukjes.
  3. Verwarm de pan of wok voor en stoof de champignons lichtjes aan in olie. Voeg hieraan de tomatenblokjes toe.
  4. Breng het mengsel op smaak met peper en zout.
  5. Vul de paprika’s met het mengsel van champignons en tomatenblokjes.
  6. Heb je saus over? Vul dan de ovenschaal met het mengsel.
  7. Zet de paprika’s in de schaal.
  8. Zet de schaal ongeveer 30 minuten in het midden van de voorverwarmde oven.
  9. Serveer met gekookte aardappelschijfjes of gekookte zilvervliesrijst.

Smakelijk!

Tip: Gebruik een antikleefpan zodat je de champignons zonder olie kan bakken.