Nieuwste berichten

Sociale media detox : van #FOMO naar #JOMO

Wat is het eerste wat jij doet als je wakker wordt?  Facebook checken, je mail bekijken, even langs Instagram en het nieuws lezen?  Vaak is dat trouwens ook het laatste wat je doet voor het slapen gaan. Ja, sociale media domineren – wellicht meer dan we zelf willen – vaak onze dag.

Een sociale media detox op zijn tijd is dan misschien nog zo gek niet. Even ontgiften van sociale media : bye bye #FOMO [Fear Of Missing Out] en welkom #JOMO[Joy Of Missing Out]! Ellen test het voor je uit.

SMS: Sociale Media Stress

We worden elke dag gebombardeerd met vrachtladingen informatie. En we swipen, taggen, liken, delen en reageren erop los. Bang om ook maar iets te missen. FOMO [ Fear Of Missing Out] dus. Let maar eens op hoeveel mensen om je heen alleen maar naar dat kleine schermpje staren.

Misschien herken je het wel? Die check-reflex?

#1  De eerste stap om je FOMO te overwinnen is je Facebook, Instagram, WhatsApp, …meldingen uit te zetten. Als je bij elke ping reageert als de hond van Pavlov, wordt het dringend tijd om korte metten te maken met die meldingen.

Het gras is groener aan de overkant

Het gras is altijd groener bij de buren en als iets dat gevoel aanwakkert is het wel sociale media. Kijk maar eens naar je Facebook-feed.  Iedereen lijkt daar een fantastisch leven te hebben: een Pinterestwaardig huwelijk, een verjaardagscadeau om jaloers op te zijn,… Intussen zit jij thuis het gebit van je hond te flossen.

Je lacht, maar geef toe, ook jij post alleen je meest perfecte plaatjes en leuke uitjes, uiteraard met een filtertje erover, toch?  Waardoor anderen zo maar het idee kunnen krijgen dat jij een veel beter, leuker leven leidt dan hen.

Door even een tijdje offline te gaan, krijg je weer veel meer waardering voor je eigen leven.

#2 Denk eens na over de vraag: ‘Hoe sociaal ben jij?’

Voor de mensen die dagelijks actief posten op Facebook, Instagram of welk sociaal medium dan ook: doe dat dus eens even een tijdje NIET! De likes en reacties slurpen je aandacht.

Ben je meer een “volger” en check je 10 keer per dag wat anderen op Facebook hebben gezet? Probeer ook die gewoonte te doorbreken. Misschien durf je zelfs enkele apps te wissen?

disconnect to connect

Minder social media = meer tijd

Kreeg jij ook een minihartaanval toen je je laatste ‘schermtijd’ zag? Terecht! Social Media statistieken leren ons dat in 2018, 65% van de Belgen gemiddeld 1  uur en 34 minuten van hun tijd per dag op sociale netwerken spendeerden. Wat gemiddeld maar liefst neerkomt op zo’n 76 werkdagen per jaar!

Voor je het weet is er een half uur voorbij maar ben je nu écht beter geworden van al die foto’s die je net bekeken en geliket hebt? Vast niet.

#3 Word je bewust van je mobiele gebruik en investeer liever in authentieke, face-to-face communicatie

Een gratis app om je mobiele telefoongebruik te checken is Checky. De app geeft je inzicht en helpt je afkicken. Stel jezelf een doel en kijk aan het eind van de dag hoe je het er vanaf hebt gebracht.

Mijn Checky-rapportje van de afgelopen week? Gemiddeld een getal met 3 cijfers…
# OMG

Hallo, ik ben Ellen en ik ben een social media-junkie

Even kijken of ik nog een berichtje heb. Een appje, mailtje of like. Een filmpje op Youtube, even schaamteloos gluren naar vakantiefoto’s op insta van een knappe collega, scrollen door Facebook.  Als ik nog even doorscrol  naar beneden, lees ik nog net een leuke update. En ik word weer even blij als een kind. Maar al snel ben ik weer teleurgesteld als de nieuwslijn geen bijzonderheden of smeuïge beelden laat zien. Een paar minuten later denk ik weer: even kijken of ik nog een berichtje heb. Verslaafd aan nieuws en de impulsen die maar blijven doorgaan…

De smartphone werkt als een dopaminepompje : door veel activiteiten op de smartphone maken mensen een lekker golfje van het gelukshormoon dopamine aan. Vergelijk het met een gokverslaafde : hij drukt op een knop. Er gebeurt iets. Dus drukt hij nog een keer. Het gaat om het plezier van de herhaling, de veiligheid van de hele tijd hetzelfde maar net iets anders. Tijd en ruimte vallen weg.

Een gebrek aan zelfcontrole (de drang om te ‘checken’), langdurig en frequent gebruik, ontwenningsverschijnselen en worst case, een negatief effect op andere domeinen in je leven zoals je werk of je relaties: verslaving aan sociale media is een verslaving zoals ieder ander.

Van pretox naar detox

Hoe leer je je nu los te maken van die (check-)drang of erger nog, die verslaving?  Neen, je hoeft daarvoor niet in een hutje op de hei te gaan zitten zonder wifi. Leer dealen met al die prikkels en begin met een kleine stap.

kym-ellis-zgPzWSAiY48-unsplash

Start met een pretox en laat eens 2 uur je telefoon liggen. Dat lijkt weinig, maar uit onderzoek blijkt dat de meeste mensen wel zo’n 10 tot 20 keer per uur op hun telefoon kijken. Bouw je offlinetijd steeds meer op en je zal al snel de voordelen er van merken:

  • meer rust in je hoofd
  • een betere concentratie
  • tijd voor andere leuke dingen in het echte leven.

Sluit samen met je vrienden een ‘detoxpact’. Zo kan niemand de ongemakkelijke, stille momenten vullen met op zijn scherm te kijken, terwijl jij radeloos in je lege zakken tast.

Uiteraard kent sociale media ook vele voordelen :  je ziet vrienden en familie die je anders wellicht nooit zou zien,  er wordt informatie aan je voorgeschoteld waar je anders geen weet van zou hebben, … Het uitgangspunt is dan ook niet om smartphonegebruik te verbieden, maar om het gebruik ervan te reguleren.

#4 nog een paar extra tips :

  • Bouw vaste momenten op een dag in om berichten te lezen en beantwoorden;
  • Verwijder de meest tijdrovende apps van je smartphone zodat je er alleen via een omweg, de browser, op kunt;
  • Een papieren agenda, een polshorloge en/of en echte wekker zorgen ervoor dat je je smartphone minder vaak hoeft op te pakken;
  • Probeer één dag per week, bijvoorbeeld de zaterdag, helemaal zonder smartphone te doen.

Getest en goedgekeurd

Ik ben ondertussen aan dag 3 van mijn social media detox en de gevolgen zijn al voelbaar. Ik dacht dat het langer zou duren voor er iets zou veranderen, maar neen.

Nadat ik mijn smartphone bevrijdde van de sociale media, ging ik naar de bibliotheek om enkele boeken te kiezen. Ik heb beide boeken (kloefers!) – op bijna drie dagen – al half uit… Als je daarmee tot de conclusie komt dat ik me de hele dag op mijn derrière gevleid heb om te lezen, heb je het goed mis. Waar ik vroeger tijdens het ontbijt en tijdens de lunch op het werk, doelloos door mijn telefoon zat te scrollen om toch maar iets te doen te hebben, heb ik dat vervangen door het lezen van een boek. Een kwartiertje, een half uurtje. Lezen. Niet scannen.  Want ik heb weer tijd om boeken te lezen.

En ik heb weer tijd om te slapen. Hoe gek dat ook klinkt. Na 3 dagen niet meer intensief gebruik te maken van sociale media ervaar ik rust. Het is lang geleden dat ik die rust gehad heb.

Dus vergeet  FOMO! ’t Is nu JOMO [Joy Of Missing Out] en ik ben er gek op.

En omdat je dit waarschijnlijk ook op je telefoon leest, nu snel uit ermee en naar buiten waar de vogels fluiten 😉

Almost everything will work again if you unplug it for a few minutes. Including you (5)

— Geschreven door: Ellen Janssen (vrijwilliger VIVA-SVV Limburg)

 

“Ik kies bewust voor een job waar ik gelukkig van word”

Kizzy behaalde haar graduaat ‘Chemie’ en was 12 jaar werkzaam  in de chemische sector. Ze bouwde aan een mooie carrière, maar er ontbrak iets. In 2016, op 34-jarige leeftijd en met een 5-jarige dochter, nam ze de moedige beslissing om haar carrière 180° te draaien en haar hart te volgen. Lees hier haar inspirerend verhaal.

De chemische sector was niet helemaal jouw ding. Wat miste je precies?

Kizzy: “Ik wist het niet goed. Tijdens mijn laatste jaren in de chemische sector was ik heel vaak ziek. Ik voelde de energie uit mijn lijf stromen. Ik was ongelukkig en mijn zelfvertrouwen ging serieus bergaf. Ik bleef echter niet bij de pakken zitten en besliste om te starten met loopbaanbegeleiding. Tot op heden heb ik hier nog geen seconde spijt van gehad.”

Hoe heb jij dat proces ervaren?

Kizzy: “Door de loopbaanbegeleiding kwam ik – vrij snel eigenlijk – tot het besef dat ik in de verkeerde sector zat. Ergens voelde ik dat zelf ook wel aan, want ik was meer begaan met mijn collega’s en hoe die zich voelden, dan met de productie zelf. Door de loopbaanbegeleiding heb ik richting gevonden en wist ik wat ik moest doen.”

“Door een loopbaanbegeleiding heb ik terug de juiste richting gevonden”

 

Je hebt dan beslist om opnieuw te gaan studeren? Vanwaar deze keuze?

Kizzy: “Ik moest actie ondernemen! Een job zoeken, zonder ervaring of kennis, is zeer moeilijk. Terugkeren naar de schoolbanken was dus een logische beslissing. Logisch, maar niet gemakkelijk. Ik ben immers niet meer van de jongste en moest mijn studies combineren met de zorg voor mijn gezin.”

Je koos uiteindelijk voor sociaal werk. Hoe ben je bij deze studierichting terechtgekomen?

Kizzy: “Door mijn eigen zoektocht binnen het werkveld, kwam ik tot het besef dat ikzelf en mijn collega’s een beperkte kennis hadden over onze rechten als werknemer. Een personeelsdienst informeert je over de basis, maar vaak niet over het totaalplaatje. Deze leegte wil ik graag wegwerken. Ik wil mensen helpen, mijn kennis van de wetgeving, arbeidsreglement e.d. doorgeven. Ik vind dat mensen voldoende moeten geïnformeerd worden over hun rechten en mogelijkheden bv. tijdskrediet, moederschapsverlof … Vandaar de keuze om sociaal werk te studeren.”

Je hoort vaak dat vrouwen de stap naar loopbaanbegeleiding of een carrièreswitch niet durven maken. Kan je dit begrijpen?

Kizzy: “Ja hoor, dat kan ik zeker. Het is geen gemakkelijke stap. Het is een stap in het duister, volledig uit de comfortzone. Zonder de steun van mijn partner, mijn dochter, familie en vrienden had ik dit ook niet kunnen doen. Je hebt een goed vangnet nodig. Heel praktisch heb ik bijvoorbeeld familie en vrienden nodig die mijn dochter Diede tijdens de examenperiode kunnen opvangen (goede entertainskills inclusief, haha). Want hoe je het draait of keert, studeren kost veel tijd en energie! Ook mijn adviserende geneesheer en mijn loopbaanbegeleidster hebben me enorm goed geholpen. Hiervoor ben ik hen heel dankbaar.”

“Zonder de steun van mijn partner, mijn dochter, familie en vrienden had ik dit niet kunnen doen”

 

Kizzy.2_aangepast

Was het financieel ook geen zware last om te dragen?

Kizzy: “Uiteraard heb je financiële middelen nodig om opnieuw te gaan studeren. Mijn loopbaanbegeleidster heeft samen met mij gezocht naar mogelijke opties. In overleg met mijn toenmalige werkgever, heb ik medisch ontslag kunnen nemen. Na dit ontslag ben ik een  reïntegratietraject gestart. Ik ontvang een invaliditeitsuitkering, een vergoeding voor mijn lesmateriaal, krijg 5 euro per gevolgd lesuur en een verplaatsingsvergoeding. Begrijp me niet verkeerd, financieel heb ik ook mijn steentje moeten bijdragen. Gelukkig is onze lening niet torenhoog en hebben we wat reserve. Mijn motivatie? Ik kies bewust voor de job waar ik gelukkig van word. Ik moet het tenslotte nog lange tijd blijven doen he.“

Je bent nu 3 jaar verder. Wat is de impact van deze studies op jouw gezinsleven?

Kizzy: “Toen ik begon te studeren was Diede 5 jaar. Ze had toen nog niet echt door wat er aan het gebeuren was. Momenteel is ze 8 jaar en probeer ik haar meer te betrekken bij mijn studies. Een belangrijke boodschap die ik haar meegeef is: “Als je iets wil bereiken, moet je er moeite voor doen! Het vergt tijd en energie.”

“Als je iets wil bereiken, moet je er moeite voor doen”

 

Er zijn zeker ook momenten geweest dat ik me een slechte moeder voelde. Bij bepaalde periodes (bv. tijdens de examens) had ik heel weinig tijd voor haar. Dan kreeg ik wel eens de opmerking: “Seg mama, jij hebt geen tijd voor mij.” Ik probeerde het dan wel uit te leggen en de gemist quality time in de vakantieperiodes terug in te halen. Maar het was bij momenten echt een tweestrijd.

Hoe zie jij jouw toekomst?

Kizzy: “Ik merk dat ik zeer veel interesses heb. Dat maakt het kiezen voor een bepaalde job natuurlijk moeilijk. Maar als ik eerlijk naar mezelf kijk, naar mijn karakter en mijn opleiding, dan weet ik gewoon dat ik werk moet zoeken waar ik anderen kan informeren over rechten, wetten, mogelijkheden … Verder vind ik het ook zeer belangrijk om steeds te blijven groeien en bij te leren.”

Wij wensen je er alvast veel succes mee. Groetjes aan Diede!

 

Hoe vanzelfsprekend is zorgen voor een dierbare?

Meer dan 860.000 mensen in België zorgen langdurig voor een dierbaar persoon die omwille van ziekte, ouderdom of een handicap hulp nodig heeft. De grootste groep mantelzorgers zijn vrouwen. Natascha (30) zorgt al acht jaar lang voor haar zieke oma. Een gesprek met een echte schaduwheld.

Natascha (30 jaar ) zorgt sinds 8 jaar voor haar zieke oma Marie-José (82 jaar)

Welke band heb jij met jouw oma?

Natascha: “Mijn mama was alleenstaande en toen mijn opa stierf zijn we bij mijn oma ingetrokken. Toen mijn mama mijn stiefvader leerde kennen hebben we besloten dat ik bij mijn oma bleef. Ik was toen 12. Dit was gewoon uit praktische overwegingen zodat ik dicht bij school kon blijven wonen. Ik zeg altijd dat ik ben opgegroeid met twee mama’s. Mijn oma was niet zomaar mijn oma, ze was een ouder, hielp met mijn opvoeding en durfde me ook wel ten gepaste tijden op mijn donder te geven als ik de puber uithing.”

Mijn laatste jaar aan de universiteit heb ik niet op kot doorgebracht. Zo kon ik voor haar zorgen.

Sinds wanneer is jouw oma ziek?

Natascha: “Er was niet echt één moment dat ze ziek werd. Mijn oma heeft altijd al hartproblemen gehad. Daarom dat mijn mama ooit de beslissing heeft genomen om weer bij haar in te trekken na de dood van mijn opa. Door de jaren heen werd ik ouder en zelfstandiger en had mijn oma meer en meer nood aan zorg. Toen ik studeerde is alles wel wat erger geworden. Vernauwingen in de slagaders, hartritmestoornissen, ontstekingen en wondjes die niet wilden genezen door een slechte bloedtoevoer … Mijn laatste jaar aan de universiteit heb ik daarom niet op kot doorgebracht. Ik ben teruggekomen om voor haar te zorgen.“

Jij nam spontaan de zorgtaken op jou?

Natascha: “De zorgtaak is zo geleidelijk aan zwaarder geworden dat ik het niet eens besefte. Ik woonde bovendien nog bij haar dus het was normaal dat ik haar verzorgde. Er was niet echt ooit een keuze. Als een van je ouders ziek is, doe je gewoon wat nodig is om het hen zo comfortabel mogelijk te maken.”

 

megan-savoie-232972-unsplash

Heb je jezelf persoonlijk dingen ontzegd?

Natascha: “Uitgaan was altijd een moeilijk gegeven. Ik ging wel op stap, maar als ik laat thuiskwam, had ze de neiging om op me te wachten. Gewoon uit bezorgdheid. Maar met haar zwakke gezondheid is het niet slim dat ze zo laat op blijft. Ik heb me daar lang schuldig over gevoeld. Alsof ik had gefaald als zorgverlener als ik een hobby deed of naar een feestje ging. Ik voelde me vaak egoïstisch, maar nu weet ik dat daar niks van aan is. Nu ik de zorgtaak meer deel met mijn moeder is dat aspect al gebeterd. Maar ik kan niet spontaan beslissen om op vakantie te gaan of even bij een lief blijven slapen.”

Hoe gaat jouw naaste omgeving  om met het feit dat jij zorgt voor jouw oma?

Natascha: “Het is een vreemd gegeven, een ‘jong’ iemand die voor een (groot)ouder zorgt. Ik ben al mensen tegengekomen die zeiden dat ik me maar moest vermannen als ik moe was. Dat zij ook verschillende keren ’s nachts moesten opstaan voor hun kinderen. Maar zij hadden wel een partner en ik kan je verzekeren: een luier vervangen van een 82-jarige vrouw is niet hetzelfde als die van een kind. Ik krijg soms wel woordjes van lof maar over het algemeen laat ik liever zo weinig mogelijk merken dat ik mantelzorger ben.”

Een luier vervangen van een 82-jarige vrouw is niet hetzelfde als die van een kind.

Hoe heeft de zorg voor jouw oma invloed op jouw werk en carrière?

Natascha: “Ik heb het voorrecht om een job en bazen te hebben die heel professioneel en begripvol omgaan met het feit dat ik zorg draag voor iemand. Thuiswerk is altijd mogelijk. Ik bof op dat vlak, in andere sectoren en jobs is het vaak niet zo makkelijk. Toen ik werk zocht was het feit dat ik mantelzorger ben een pijnpunt. Ik werd vaak vergeleken met een vrouw die een kind had, wat op zich al vreemd is. Het feit dat ik een mantelzorger ben, zegt niets anders dan het feit dat ik een zorgzaam persoon ben die veel druk aankan.“

 

Zondag 23 juni is het Dag van de Mantelzorg.

Zondag 23 juni 2019 is het opnieuw de langste dag van het jaar. Deze symbolische dag staat centraal voor onze mantelzorgers die elke “lange” dag moeten/mogen zorgen voor een persoon die hen nauw aan het hart ligt. Vergeet op deze dag de mantelzorgers in jouw buurt dus niet in de bloemetjes te zetten (of een ontbijtje te serveren ;))

De soundtrack naar succes

Doelen stellen is makkelijk. Ze bereiken net een tikkeltje moeilijker.  Zo lijkt het toch vaak. Wist je dat liedjes ons vertellen hoe we onze doelen kunnen bereiken? Zorg er dus voor dat de volgende vijf songs op je heavy rotation van Spotify komen en zing, neurie of dans  je een weg naar succes.

Wannabe – Spice Girls

Despacito – Luis Fonsi en Daddy Yankee

No man is an Island – Joan Baez

I want it that Way – Backstreet Boys

Don’t you forget about me – Simple Minds

I gotta feeling – Black Eyed Peas

Wannabe – Spice Girls

‘Tell me what you want, what you really, really want”. De Spice Girls wisten het in 1996 al: hoe zorgvuldiger je je doelen kiest, hoe groter de kans dat je ze ook zal behalen. Ga voor dingen die je zelf wil.

Afgelopen januari kon ik Ketnet-wrapper Sander Gillis wel zoenen toen hij zijn goede voornemens  meedeelde: ‘elke week pizza eten en véél films zien’. Collega wrapster Charlotte Leysen kroop van verontwaardiging bijna in het behang. Volgens haar moesten goede voornemens moeilijke dingen zijn. Denken we niet allemaal zo? Maar de psychologie geeft Sander 100% gelijk. Doe je iets graag dan heb je meer kans dat je het blijft doen. Intrinsieke motivatie is de wetenschappelijke term hiervoor. Houd je van eten én koken? En wil je graag afvallen? Dan heb je daar meer kans op blijvend gewichtsverlies als je jezelf de uitdaging oplegt om minstens drie keer in de week een nieuwe, gezonde maaltijd van minder dan 500 calorieën klaar te maken dan als je voor ‘niet meer snoepen’ gaat.

Kan je dan alleen maar leuke doelen bereiken? Gelukkig niet. Ook zaken die we niet leuk maar wél belangrijk vinden, houden we vol. Bijvoorbeeld jaarlijks je belastingbrief invullen. Waar het om gaat is dat je doelen kiest die bij jou passen en die je echt wilt. Zegt iedereen in je omgeving dat je meer zou moeten sporten, maar heb jij daar een bloedhekel aan? Draai je tong dan drie keer om voor je rondbazuint dat je volgend jaar de 10 miles van Antwerpen loopt.

Despacito – Luis Fonsi en Daddy Yankee

From zero to hero? Dat hoeft niet persé traagjes of despacito  te verlopen, maar Luis Fonsi en Daddy Yankee gaven in 2017 wel het wijze advies om ‘pasito a pasito’, oftewel stapje per stapje te gaan.

Misschien haalden ze hun inspiratie in Japan. Daar verkondigen ze al jaren dat je doelen met kleine stapjes moet bereiken. Kaizen noemen ze dat.  Het is eigenlijk heel erg logisch. Grote stappen kunnen afschrikwekkend of gewoonweg niet doenbaar lijken. Droom je er stiekem van om een boek te schrijven, maar heb je nog nooit een verhaal geschreven? Start dan met een verhaal van één pagina. Een kleine stap, met veel kans op succes.

Tip: schrijf een stappenplan uit waarin je de opeenvolgende stappen neerpent. Lukt de eerste stap niet? Neem dan voldoende tijd om na te denken over hoe je die eerste stap nog kleiner kan maken. Elke dag tien minuten schrijven, zonder resultaatverplichting, lukt misschien wel.

No man is an Island – Joan Baez

De Amerikaanse folkzangeres Joan Baez maakte in 1968 de beroemde quote van schrijver John Donne ‘No man is an Island’ onsterfelijk. Mensen zijn groepsdieren. De meesten onder ons bereiken doelen makkelijker als ze gesteund worden.

Wie beter om je te steunen als iemand met eenzelfde doel? Dus zoek een maatje als je wil stoppen met roken, een groot feest wil organiseren of als je meer kwaliteitstijd met je kinderen of je partner wil doorbrengen. Je hoeft niet in elkaars buurt te wonen.  Via sociale media kunnen jij en je maatje  elkaar op de hoogte van jullie inspanningen of lever je elkaar inspiratie. Zo kan jij volgen welke leuke knutselactiviteiten je creatieve vriendin met haar kinderen doet en dan kan zij jouw uitstapideetjes overnemen.

Vind je niemand met dezelfde doelen als jij? Breng zoveel mogelijk mensen op de hoogte van je doelen en de vooruitgang die je boekt. Zowel de sociale druk als de complimenten die je ongetwijfeld zal ontvangen vergroten je doorzettingsvermogen en je kans op blijvend succes.

crew-56837-unsplash

I want it that Way – Backstreet Boys

Zelfs een commerciële jongensgroep als de Backstreet Boys gaven ons in 1999 nuttig advies over doelen behalen. Om te bereiken wat je wil is het belangrijk om te verwoorden wat je gaat doen. Formuleer je doelen positief. That Way, dus. Dat klinkt logisch, maar hoe vaak nemen we ons niet voor om dingen te laten? Minder op onze smartphone kijken, minder zeuren, niet over ons heen laten lopen… Dat zijn allemaal negatief geformuleerde doelen.

Weten wat je niet (meer) wilt, is een goed vertrekpunt. Als het daar bij blijft, heb je echter veel kans dat je op dag drie van je nieuwe leven het gevoel krijgt dat je je doelen nooit zal bereiken.  De weg naar succes is lang. Eens falen hoort erbij. Wie erg verlegen is en moeite heeft om grenzen aan te geven, komt snel in de verleiding om te zeggen ‘ ik laat niet meer over me heen lopen’. Heb je dan toch extra werk aangenomen van je baas,  terwijl je dat eigenlijk niet wilde? Dan voelt dat vaak als een mislukking. Als je je daarentegen had voorgenomen om assertiever te zijn, dan onthoud je, naast die ene mislukking, ook de keren dat je wel assertief was.

Iets niet doen, kan trouwens maar op één manier. Iets wel doen, kan op verschillende manieren. Kies de manier die het beste bij jou past. Wil je minder tijd verliezen aan je smartphone? Stel dan als doel om elke week een boek te lezen, met een vriend(in) te sporten. Of om elke dag een half uur te breien of op regelmatige basis vrijwilligerswerk te doen. Allemaal manieren waarbij de kans veel groter is dat je niet de hele tijd op je smartphone zit te tokkelen dan wanneer je je simpelweg voorneemt minder tijd te verliezen aan dat aandachtvretende ding.

Don’t you forget about me – Simple Minds

The Simple Minds waren niet zo eenvoudig van geest als hun naam doet vermoeden. Hoe vaak raken goede voornemens en plannen na een tijdje niet op de achtergrond om te verdwijnen in de stofnesten van onze gedachten?  Dus haal je agenda boven en plan in wanneer je aan je doelen gaat werken.

Deel je doel op in concreet haalbare activiteiten en tijdstippen.  Hoeveel tijd heb je elke dag, week, maand te besteden? Wees realistisch.  Wil je meer bewegen? Misschien lukt het om elke dag een kwartier eerder te vertrekken naar je werk en voor je aan de slag gaat een ommetje te doen. Of misschien kan je wel fietsen in plaats van bus of auto te gebruiken? Lukt het je om één keer per week een langere sportactiviteit in te plannen? Liefst met iemand anders. Schrijf dan alvast in je agenda wanneer je gaat uitzoeken met wie je welke actieve vrijetijdsbesteding gaat doen.

I gotta feeling – Black Eyed Peas

Klaar om aan je doelen te beginnen?  Zet je luidsprekers op volle sterkte en laat de Black Eyed Peas je helemaal in de stemming brengen want  ‘tonight is going to be a good night.’ Als je iets echt wil, dan start je er NU mee. Van uitstel komt afstel. Wil je meer tijd doorbrengen met je gezin? Leg dan nu, nu, nu… je smartphone neer en speel een spelletje met je gezin. Dat kan ook op de PlayStation. Desnoods bestel je pizza’s en eten jullie die op terwijl je een feelgood film kijkt. Nodig dan ineens Ketnet- wrapper Sander uit.

danielle-macinnes-222441-unsplash

— Geschreven door: Marijn Somers (vrijwilliger VIVA-SVV Limburg)

 

Elk huisje heeft zijn … verhuisdag

Ik ga verhuizen! Spannend. Maar pffff, wat komt er veel bij kijken. Gelukkig zijn er een heleboel tips om de – vaak onoverzichtelijke en chaotische – taak vlotter te laten verlopen.

Tip 1: Verhuis geen overbodige spullen

Verhuizen is de ideale timing om overbodige spullen te verkopen, te doneren of weg te gooien. Wist je niet dat die keukenrobot nog achter in de kast stond of schrik je van al die verzamelde decoratiespullen? Bekijk dan eens kritisch of je deze werkelijk nog nodig hebt. Doneer aan familie, vrienden, kennissen, goede doelen, kringloopwinkels …

IMG-20190315-WA0005

Op 2dehands.be kan je snel en gemakkelijk spullen verkopen. Mijn motto: wie niet waagt, niet wint! Iemand anders kan maar net nodig hebben, want jij niet langer nodig hebt.

 

 

 

Tip 2: Planning en timing

Maak een goede planning op voor datgene wat je moet doen: voor de verhuisdag, tijdens de verhuisdag en na de verhuisdag. Denk ook praktisch aan vervoer en schakel indien nodig een verhuisfirma in.

Timing is alles. Wacht niet tot het laatste moment. Tijdig beginnen met verhuizen is dus de boodschap. Zo kan je nog flexibel omgaan met onverwachte omstandigheden en beperk je het stressniveau. In principe wordt het aangeraden om ongeveer vier weken voor de daadwerkelijke verhuisdag reeds te beginnen met alles in te pakken en eventueel kleine stukken te verhuizen (indien mogelijk). Ook het uit elkaar halen van meubelen die je niet direct meer nodig hebt kan je heel veel tijd en moeite besparen.

Tip 3: Vraag hulp

Besef dat je een verhuis niet alleen moet doen en regelen. Je mag gerust professionele hulp inschakelen en familie/vrienden optrommelen. Vergeet ook zeker de helpende handen niet te verwennen. Trakteer ze niet enkel op eten en drinken, maar hoor ook eens of zij spullen kunnen gebruiken die je anders zou weggooien of -geven. Zorg er trouwens voor dat alles netjes ingepakt is alvorens ze je komen helpen op D-day.

Tip 4: Pak een weekendtas met essentiële benodigdheden
sj-baren-1281098-unsplash

Maak een tas met volgende spullen: proper ondergoed, sokken, toiletartikelen, medicijnen, extra kleren, een pyjama, een gsm-oplader … Laad andere spullen die je meteen na de verhuis nodig hebt in een grote doorzichtige doos. Denk aan een scherp mes of schaar, keukenrol, vuilniszakken, bestek, basis kookmateriaal, plakband, opladers, extra toiletpapier, gereedschap, een dweil en dergelijke.

Tip 5: Maak gebruik van verhuisdozen

Verhuisdozen kan je kopen, vragen bij vrienden/kennissen die pas verhuisd zijn of gaan vragen in de supermarkt (bv. bananendozen). Vul de dozen met spullen die bij elkaar horen. Sluit alle dozen goed en kleef ze dicht. Zorg ervoor dat de dozen het gewicht kunnen dragen. Probeer de dozen niet te zwaar te maken (maximaal 20 kilo), dit vergemakkelijkt het verhuizen. Een vuistregel: hoe zwaarder de voorwerpen, hoe kleiner de doos moet zijn.

Uiteraard kan je ook manden, kratten en valiezen gebruiken tijdens een verhuis. Zo kan je kleren, boeken … gemakkelijk in een valies verhuizen. Knuffelbeesten, cd’s of andere spulletjes kunnen dan weer gemakkelijk in een mand.

Tip 6: Label je verhuisdozen

Label je verhuisdozen, zodat je goed weet wat de inhoud van deze doos is. Zo kan je de juiste doos meteen in de juiste kamer zetten. Gemakkelijk voor je verhuisteam! Je kan dit bijvoorbeeld aangeven door kleurcodes per kamer te gebruiken. Hou voor het gemak per kamer een overzicht bij met het aantal dozen. En nog een tip: nummer je dozen en maak een handig register, zo weet je exact wat in welke doos zit.

screenshot_20190425-131706.jpg

Binnenkort verhuizen? Veel succes!

Mail, meeting, maatje

Vrienden en sociaal contact zijn onmisbaar in ons leven. Mensen zijn nu eenmaal sociale wezens en hebben de psychologische behoefte om ergens bij te horen. Dat verandert niet wanneer je ’s morgens de werkvloer betreedt. Het is dus niet onlogisch dat je naar collega’s toetrekt waarmee je kunt lachen en waar je even je hart bij kunt luchten. Vriendschappen op de werkvloer hebben heel wat voordelen. Hoera voor collegialiteit!

Onvoorwaardelijke steun

Collega’s die een goede band met elkaar hebben zijn begripvoller. Heb je een baaldag op het werk? Zit je even met de handen in het haar? Geen paniek! Jouw liefdevolle collega’s staan voor jou klaar en zorgen dat je opgevangen wordt. Ze helpen je waar nodig en bieden een luisterend oor. Meer nog! Hetzelfde geldt voor vervelende situaties aan het thuisfront. Wanneer je een vertrouwensband hebt met je collega’s kunnen zij je advies geven en je erdoorheen slepen.

“Collega’s die een goede band met elkaar hebben zijn begripvoller, helpen waar nodig en bieden een luisterend oor.”

Weg met de maandagblues

Dankzij een sterke band met je collega’s kijk je uit naar een nieuwe werkdag en ga je met plezier naar het werk. Je hebt immers heel wat te vertellen, kijkt ernaar uit om samen te lunchen, te lachen en ervaringen te delen. Zalig toch!?

Team 33_zondeClaragebruiken

Teamwork en productiviteit

Wanneer je werkt op een plaats waar een leuke werksfeer heerst, ben je gelukkiger, zelfzekerder en heb je minder twijfels of je wel of niet in het team past. Hierdoor kun je je beter concentreren op je werk en ben je productiever. Verder zal je door de goede band met je collega’s ook extra gemotiveerd worden om te werken. En gemotiveerde werknemers leiden op hun beurt dan weer tot een beter team.

Persoonlijke groei

Wanneer je een sterke band hebt met je collega’s, stimuleer en inspireer je elkaar. Je daagt elkaar uit en op die manier til je elkaar tot een hoger niveau. Ook twijfel je minder om advies te vragen aan iemand die je kan vertrouwen. En feedback zorgt ervoor dat je persoonlijk kan groeien. Heerlijk toch!?

“Collega’s met een sterke band stimuleren elkaar, inspireren elkaar en dagen elkaar uit!”

Lachen is gezond

Een inside joke, een grappige situatie op de werkvloer: samen even lachen doet echt deugd. Het laat je toe wat stoom af te blazen en het ontspant je. Bye bye, stress!

Team 31

Timemanagement

Afspraken maken en activiteiten plannen met vrienden loopt niet altijd gemakkelijk. Iedereen heeft een bomvolle agenda. Ideaal dus als je een paar vrienden op de werkvloer hebt. Deze zie je bijna elke dag (zelfs meer dan jouw partner en kinderen) en je moet er geen extra afspraak voor inplannen.

Genoeg redenen dus om vriendschappen op het werk te koesteren. Schuif dat zakelijke soms even aan de kant en werk aan de relatie met je collega’s. Maar opgelet, hou het professioneel. Vergeet niet dat er ook gewerkt moet worden. Hou jullie gezellige gesprekken dus voornamelijk voor de pauzes en/of de lunchbreak.

Naast ons vast team van medewerkers zijn wij ook steeds op zoek naar enthousiaste vrijwilligers. Zin om mee te werken aan onze warme vereniging? Onze openstaande vacatures vind je op Facebook.

In huis en hart

Het klassieke tweeoudergezin blijkt nog steeds de ultieme droom voor veel Vlamingen. Zo blijkt uit de grootschalige gezinsenquête van 2016. Maar wist je dat er ook meer dan 5000 pleeggezinnen zijn in Vlaanderen? Heel wat kinderen en jongeren hebben het moeilijk, omdat hun ouders voor korte of lange tijd niet voor hen kunnen zorgen. Pleeggezinnen geven hen een nieuwe thuis. Daar kunnen ze zichzelf zijn en krijgen ze de kans om te groeien richting toekomst.

Dorien – Meme – Geelen (27) en Layla –Tantie – Hendrix (23) zijn de trotse pleegmama’s van Quinten (8). Twee jaar geleden ontvingen ze hem met open armen, sindsdien vormen de drie een hecht gezin. Het koppel deelt graag hun ervaring om anderen te helpen de knoop door te hakken.

“Pleegouderschap was een weldoordachte en bewuste keuze”

“Twee jaar geleden vroeg pleegzorg aan ons of wij Quinten wilden opvangen”, aldus Layla. “Hij was reeds het pleegkind van Doriens ouders, maar die konden om gezondheidsredenen geen pleegouders blijven. Na heel wat wikken en wegen, psychologische tests en huisbezoeken besloten we om Quinten in huis te nemen. We wilden absoluut vermijden dat hij naar een vreemd pleeggezin zou gaan.” Het pleegouderschap van Quinten was dus eerder een noodzaak dan een vervulling van een concrete kinderwens.

dsc_4115.jpg

“In het begin was Quinten erg enthousiast dat hij bij zijn meter, Dorien, mocht komen wonen. Na een tijdje besefte hij echter dat wij thuis bepaalde regels hanteren. Het heeft een paar maanden geduurd alvorens hij zich had aangepast”, aldus Layla. “Ondertussen is hij op één jaar tijd flink gegroeid, zowel letterlijk als figuurlijk. Hij eet nu beter, kan zich zelfstandig aankleden en hij praat niet meer enkel met verkleinwoordjes”, vertelt Dorien trots.

“We wilden vermijden dat Quinten naar een vreemd pleeggezin zou gaan”

Het koppel praat steeds open en eerlijk over pleegzorg, ook met hun pleegzoontje. “Quinten stelt altijd allerlei vragen. Hij wil alles weten over pleegzorg en hij wil altijd aanwezig zijn bij de gesprekken met de pleegzorgbegeleidster”, aldus Dorien. “Ooit hoorde hij ons met de pleegzorgbegeleidster praten over school. Ik zag toen dat hij naar de badkamer liep en dus ben ik hem gevolgd. Daar ontdekte ik dat hij aan het huilen was. Hij was van streek omdat hij dacht dat hij naar een nieuwe school moest en dat hij nieuwe vriendjes moest maken. Natuurlijk was dat helemaal niet waar. Sindsdien communiceren wij veel beter”, meent Dorien.

Dorien en Layla zijn erg positief over de werking van pleegzorg. “We krijgen erg veel hulp van pleegzorg maar soms moeten we even wachten alvorens bepaalde problemen worden opgelost”, aldus Layla. “Beide partijen hebben de bevestiging van pleegzorg nodig om afspraken te maken. Dit maakt dat Layla en Dorien pas geloven wat er gezegd en beloofd is, nadat ze een officiële bevestiging van de pleegzorgbegeleidster gekregen hebben.”

DSC_4186

Het koppel ziet de toekomst rooskleurig in. Ze weten heel goed dat Quinten ooit zal teruggaan naar zijn biologische moeder, maar ze weten ook dat zolang hij structuur nodig heeft, hij bij hen mag blijven. Adoptie is geen optie. Dorien en Layla staan heel nuchter tegenover deze situatie. Zo noemt Quinten hen bijvoorbeeld niet ‘mama’, maar gebruikt hij andere bijnamen om hen aan te spreken. “Ik vind het goed dat hij me niet ‘mama’ noemt. Dat zou niet eerlijk zijn ten opzichte van zijn biologische moeder. Bovendien zou ik ook veel te gehecht raken mocht hij me aanspreken met ‘mama’, vindt Layla. “Ik ben altijd al zijn meter, Meme, geweest dus het zou raar zijn mocht hij mij ineens ‘mama’ noemen”, bevestigt Dorien.

“We weten dat Quinten ooit terug naar zijn biologische moeder zal gaan”

Indien ze nog een pleegkindje zouden opvangen, gaat hun voorkeur uit naar langdurige pleegzorg waarbij er geen contact is met de biologische familie. Dat is volgens hen gemakkelijker. Toch staan ze over het algemeen niet te springen om een tweede pleegkind in huis te nemen. “Elk pleegkind heeft een rugzakje en het is niet gemakkelijk om steeds rekening te houden met alle betrokken partijen”, aldus Dorien. Het koppel onthult wel dat ze graag een biologisch kindje willen. Er zijn echter nog geen concrete plannen.

Dorien en Layla willen nog meegeven dat pleegouderschap een weldoordachte en bewuste keuze moet zijn. Ze benadrukken het belang van informatie en gesprekken met ervaringsdeskundigen. “Je moet 100% zeker zijn van je keuze. Een kind kan je niet zomaar aan de kant zetten als je het beu bent”, besluit het koppel.

– door Emelie Wojcik

Op 15 mei 2019 is het Dag van het Gezin. Een dag waarop wordt stilgestaan bij het belang en de kracht van het gezin. In alle vormen.

 

Nood aan een goede babysitter? Doe beroep op SOSbabysit, onze eigen babysitdienst.

Leve de (im)perfecte mama

Supermama, we streven er (bijna) allemaal naar! Maar supermama’s bestaan nu eenmaal niet. Het is tijd om deze drang naar perfectie los te laten en ook jouw imperfecties te omarmen. Want hé, het is oké om niet elke dag een gezonde maaltijd voor jouw kroost te koken, om af en toe het huishouden te laten liggen om een heerlijk kopje koffie te drinken of met vriendinnen te kletsen, om die jeans toch nog 1 keertje aan te doen, ook al is die serieus versleten …

Jullie zijn stuk voor stuk pareltjes die steeds weer opnieuw het beste van zichzelf geven! En af en toe een steekje laten vallen, zal heus de wereld niet op z’n kop zetten. Lees hier enkele inspirerende, heerlijke imperfecte momenten.

“Mama! Die kleren die jij voor mij had klaargelegd, pasten echt niet bij elkaar hé! Ik heb deze ochtend maar zelf gekozen. Mode is echt niets voor jou. Maar niet erg, ik help je wel. Je blijft nog steeds de liefste mama van de wereld” (Lenthe, 10 jaar)

“Lieve mama, woensdag had je de wekker niet gehoord. Hierdoor hebben wij ons overslapen, was ik te laat op school, kwam jij te laat op het werk, had ik een boterham met choco mee naar school ipv een gezonde snack en vergat ik mijn voorbereidingen voor biologie. Ik kreeg er zelfs een nota voor in mijn agenda. Ach ja, die leerkracht is ook niet perfect hoor 😉 Ik vind je nog steeds de beste (en grappigste) mama van iedereen” (Hannah, 15 jaar)

“Ugh mamaatje … Altijd zo bezorgd. Ja, ik ga ’s avonds naar Leuven voor een feestje. Neen, je moet me niet brengen. Ja, ik ga voorzichtig rijden. Neen, ik ga niet drinken. Ja, ik stuur je een sms’je. Maar hey, ik weet dat jouw moederinstinct gewoon sterker is dan jezelf” (Laurens, 24 jaar)

“Tja… Op tafel dansen had misschien niet gemoeten. En je pleidooi over ‘vroeger was de muziek zoveel beter’ konden ze ook wel missen op het familiefeest. Maar wat een dansmoves zeg! Die heb ik vast van jou geërfd!” (Karo,28 jaar)

“Moeder, ge kunt toch zagen! Die dingen heb je vorige week ook al gezegd, je valt serieus in herhaling. Vrouwen hé! (*rolt met zijn ogen*) … Mja, je weet dat ik niet zonder jou kan” (Tom, 32 jaar)

 

De wasmanden op de trap…

… en de wasmanden die op de trap bleven staan. Of andere spullen. Je zou denken dat het toch duidelijk is: wat op de trap staat, neem je mee naar boven. Maar nee, hoor. Ze blijven lekker staan. Alsof ze deel zijn geworden van het decor. En als je niet ingrijpt, ontstaat er als het ware een hele wildgroei op die traptreden van was en allerlei andere spullen.

Een bekend fenomeen in veel huisgezinnen met opgroeiende en opgegroeide kinderen (en niet alleen kinderen). “Het is alsof ze die niet zien staan,” zei een wanhopige mama mij na een workshop. “Ze nemen die gewoon NIET mee.” Vervelend, zeker als jij je trap lekker leeg wil. Enkele tips hoe je hiermee om kan gaan.

Pain in the ass voor ie-de-reen

Besef dat jouw huisgenoten die manden inderdaad niet zien staan. Oké, ze zien ze wel, maar ze storen zich er niet aan zoals jij. Net zoals ze jouw zoveelste opmerking (‘gezaag’) niet meer lijken te horen.

TIP: stop met ‘zagen’, neem ze NIET zelf mee, maar zorg dat ze er wel ‘last’ van ondervinden. Hoe zorg je er dus voor dat die wasmand dan echt een pain in the ass wordt, ook voor je huisgenoten?

Minder kleren

Minder kleren, betekent sneller nood aan gewassen kleren 😉 Die kleerkasten opruimen dus, dan is de kans groot dat ze sneller een kleren-tekort zullen hebben en uit noodzaak de wasmand zullen meenemen naar boven. Alhoewel…

lauren-fleischmann-469994-unsplash

 

Lastige wasmand

Dan nog is het mogelijk dat er gewoon stukken uit de wasmand worden geplukt en dat de mand blijft staan, I know.

TIP: zet de mand eens op een andere plaats, bvb op hun stoel aan tafel, voor/achter de deur, op hun bureau/bed … Met andere woorden: op een plaats waar de mand on-ge-loof-lijk in de weg staat.

Geef de mand een naam

Deze werkt écht: zet duidelijk (of zéér duidelijk 🙂 ) de naam op de mand/doos. Zo ziet iedereen meteen van wie de spullen zijn. Ook de eigenaar. Op die manier worden je huisgenoten rechtstreeks aangesproken door hun eigen spullen, is het moeilijker ze te negeren, en spreek je hun verantwoordelijkheidsgevoel aan zonder te moeten ‘zagen’. Bovendien ziet nu ook iedereen heel duidelijk wie zijn spullen laat staan, ook de liefjes die op bezoek komen…

Onderbroeken aan de macht

Het is misschien niet zo lief van me, maar waarom leg je dan ook niet meteen de onderbroeken bovenop, lekker in het zicht?

shutterstock_740567671

I don’t care

En niet te vergeten: communiceer, ga in gesprek. Zeker als die kinderen al wat groter zijn. Leg uit wat de bedoeling is en zeg heel duidelijk dat dit voor jou écht vervelend is. Dat een mand laten staan eigenlijk hetzelfde is als zeggen: “I don’t care. “

“Het kan me niet schelen dat jij m’n was zorgvuldig wast, droogt, plooit (of strijkt?!). Het kan met niet schelen dat jij die manden graag weg wil.” Kortom: “Het kan me niet schelen hoe jij je voelt.”

Een waterdicht systeem

En terwijl je dat gesprek aangaat, zeg meteen ook wat er moet gebeuren met de lege mand: terug naar beneden, op de hal… Zo toon je aan dat je een doordacht was-systeem hebt. Zoals de circle of life, maar dan voor de was. Zoiets dus:

Een gesloten systeem, zonder losse eindjes, waar iedereen zijn steentje aan kan (en moet) bijdragen. Tot zover enkele tips die er hopelijk voor kunnen zorgen dat je weer gewoon die trap op en af kan zonder te slalommen tussen de manden en dozen. Hoe gaan jij en je huisgenoten om met die manden? Laat zeker horen! En dan ga ik nu … een was insteken 😀

– door Nele Colle | Bron: www.mamaruimtop.be

Nele Colle is opruimcoach en mama van 3. Op haar blog mamaruimtop deelt ze tips rond opruimen, organiseren, ontspullen en afval minderen. Het doel? Op een haalbare manier meer rust en meer ruimte creëren. In 2018 schreef ze het boek ‘The joy of missing out’. Je kan haar volgen op Instagram en Facebook.

Weg met die simpele, witte enveloppen

Een centje als cadeau wordt dikwijls enorm geapprecieerd. Zoek je nog naar een alternatief voor die onpersoonlijke, witte enveloppen? Laat je dan inspireren door deze manieren om geld cadeau te geven! Veel knutselplezier.

Is er iemand jarig?
Met een beetje creativiteit, maak je zeer originele en waardevolle verjaardagskaarten.

Ooit al eens gedacht om een fotokader te restylen tot een heuse goudmijn?
Tip: Combineer met leuke foto’s, quotes … om het echte origineel en persoonlijk te maken.

Verras een chocoladeliefhebber

Ken je iemand die verzot is op chocolade? Vouw je geldbiljetten in verschillende vormen en leg ze in de pralinedoos. Tip: Vervang slechts enkele pralines door geld en geef ook een beetje chocolade cadeau. Anders is de teleurstelling voor een extra zoetebek misschien te groot 😉

Wees creatief met origami

Neem een papieren bord en rijg er een touw door. Maak vlindertjes van biljetten (op YouTube vind je hierover allerlei video’s) en maak ze vast aan het touw. Laat ze neerdwarrelen in een mooie vaas, waar je onderaan een stuk papier hebt gelegd met een mooie boodschap op.

Tip: Je kan ook een leuke quote op de vaas schrijven met glas- of raamstiften.

 

 

 

 

Met origami kan je heel veel. Je kan ook hartjes, visjes, bloemen, bootjes … van geldbiljetten maken. Ook kledingstukken zoals een broek, das, T-shirt, hoed … is heel leuk.

‘Lore wordt 30 jaar en geeft een party!’ Tijd om creatief aan de slag te gaan dus. Wij sloegen onze handen in elkaar en kwamen tot dit resultaat. Want voor een 30ste verjaardag mag het toch een tikkeltje meer zijn. Nu ja, ‘minder’ in het geval van de stripper.

IMG-20190406-WA0006

Voor een ongecensureerde foto (zonder broek), kan je mailen naar hanne.asaert@devoorzorg.be 😉

Onze gouden regel: hoe persoonlijker een cadeau, hoe beter!

Speelt de persoon al jaren badminton? Koop dan een goedkope badmintonracket, spuit in een mooi goud kleurtje en hang hier (met touw) shuttles aan. Rond de shuttles kan je met een elastiek geldbriefjes draperen. Originaliteit? Check!

Heb je zelf nog leuke ideetjes? Laat het ons hieronder weten!