Nieuwste berichten

Recept: gevulde paprika’s

Ingrediënten voor 4 personen

  • 8 paprika’s
  • 350g tomatenblokjes (verse tomaten)
  • 350g champignons
  • ui, knoflook
  • scheutje olie
  • gedroogde oregano (indien gewenst)
  • look, peper en zout

Voorbereiding

  • Verwarm de oven voor op 200° C.
  • Doe de tomatenblokjes, gesnipperde ui en knoflook in een grote vuurvaste schaal. Breng op smaak met wat peper, zout en gedroogde oregano (indien gewenst).

gevulde-paprikas-2.jpg

Bereidingswijze

  1. Was de paprika’s. Snij 8 paprika’s dwars door en verwijder de zaadlijsten en de steel. Je kan het steeltje nog houden om na de vulling terug te leggen op de paprika.
  2. Maak de champignons proper en snij ze in stukjes.
  3. Verwarm de pan of wok voor en stoof de champignons lichtjes aan in olie. Voeg hieraan de tomatenblokjes toe.
  4. Breng het mengsel op smaak met peper en zout.
  5. Vul de paprika’s met het mengsel van champignons en tomatenblokjes.
  6. Heb je saus over? Vul dan de ovenschaal met het mengsel.
  7. Zet de paprika’s in de schaal.
  8. Zet de schaal ongeveer 30 minuten in het midden van de voorverwarmde oven.
  9. Serveer met gekookte aardappelschijfjes of gekookte zilvervliesrijst.

Smakelijk!

Tip: Gebruik een antikleefpan zodat je de champignons zonder olie kan bakken.

Hoe vanzelfsprekend is zorgen voor een dierbare?

Meer dan 860.000 mensen in België zorgen langdurig voor een dierbaar persoon die omwille van ziekte, ouderdom of een handicap hulp nodig heeft. De grootste groep mantelzorgers zijn vrouwen. Marina (58) zorgt sinds twee jaar voor haar dementerende mama. Een gesprek met een echte schaduwheld.

Marina (58) zorgt sinds twee jaar voor haar dementerende mama Paula (83 jaar)

Sinds wanneer is jouw mama hulpbehoevend?

Marina: “In mei 2016 werd er bij mijn papa longkanker vastgesteld. Ik ging sindsdien steeds mee op doktersbezoek. De ziekte had een grote impact op hun beiden, zodanig dat ze de informatie en het verloop van zijn ziekte niet konden filteren. Na elk bezoek moest ik verduidelijken wat er nu aan de hand was, wat er ging gebeuren. In april 2017 is papa helaas gestorven. Daarna is mama haar toestand ons pas duidelijk geworden. Tot dan ging al onze aandacht naar papa zijn strijd tegen kanker. In februari 2018 werd er dementie vastgesteld bij mama.”

“Gelukkig kunnen we op elkaar rekenen”

Waarom heb jij de beslissing genomen om te zorgen voor jouw mama?

Marina: “We zijn thuis met twee kinderen. Mijn broer en ik hebben altijd een heel goede band gehad met onze ouders. Zij stonden steeds klaar voor ons én voor de kleinkinderen. Dus toen zij hulp nodig hadden, hebben we geen seconde getwijfeld. Mijn broer woont echter in Zwijndrecht, logisch dat hij er niet elke dag kan zijn. Hij staat in voor de financiële kant en doet af en toe klusjes in het huis. Ik neem de rest op mij. Ouders oogsten wat ze gezaaid hebben. Het is nu tijd om te doen wat zij steeds voor ons hebben gedaan. Voor mij voelt dit evident en normaal aan.“

“Het is nu tijd om te doen wat zij steeds voor ons heeft gedaan”

Wat houdt het allemaal in, om te zorgen voor jouw mama?

Marina: “ Ik ben eigenlijk haar wandelende agenda, zorg dat ze elke dag haar medicatie neemt, regel haar doktersbezoeken, zorg af en toe voor de was en de plas, maak geregeld maaltijden klaar en help met de boodschappen. Momenteel zijn we extra hulp aan het regelen bij een thuiszorgdienst en Hoge Vijf. Dat vraagt echter veel tijd omdat je van instantie naar instantie moet lopen om de juiste documenten in orde te brengen.”

Hoe heeft de zorg van jouw mama impact gehad op jouw thuis en gezin?

Marina: “Ik werk nog voltijds en moet er redelijk wat verlofdagen aan spenderen. Mijn eigen ontspanning moet ook soms wijken. Een partijtje tennis last minute annuleren omdat mijn mama plots onwel is, gebeurt al eens. Gelukkig hebben mijn tennisvriendinnen hier begrip voor. We zitten met meerderen in hetzelfde schuitje. Wanneer het voor mij echt niet lukt om iets te doen, proberen mijn man of kinderen in te vallen. Gelukkig kunnen we op elkaar rekenen.”

Ongewoon vrouw Marina-14.JPG

Hoe heeft de zorg voor jouw mama invloed op jouw job?

Marina: “Ik werk als bediende bij de rechtbank en op mijn werk krijg ik voldoende steun. Ik heb een begripvolle baas én collega’s. Af en toe krijg ik wel de vraag waarom ik niet deeltijds ga werken. Maar ook al heb je dan meer vrije dagen, toch is dit niet de ideale oplossing. Problemen stellen zich namelijk niet per se op een vrije dag en doktersbezoeken bepaal je niet zelf.”

Heb je het gevoel dat de maatschappij genoeg waardering heeft voor mantelzorgers?

Marina: “Er wordt ons via vele kanalen duidelijk gemaakt dat ouderen best zo lang mogelijk in hun eigen omgeving blijven. Maar dat is toch wel ten koste van andere mensen. Niet iedereen heeft de mogelijkheid om voor anderen te zorgen. Zo woon je niet altijd dicht bij je ouders, heb je niet automatisch een 9-to-5 job of een gezinssituatie die dit toelaat en ben je zelf niet altijd fysiek in staat om de zorg voor anderen op jou te nemen. Ik hoop dat mijn kinderen dat later niet voor mij moeten doen. Ik heb hen dat ook al gezegd. Nu, je kan de toekomst natuurlijk niet voorspellen. “

—  door Yvette Schreurs

 

Zondag 17 maart is het Dag van de Zorg

Op die dag kan je een kijkje nemen achter de schermen van organisaties uit de zorg- en/of welzijnssector.

Hoe vrouwen de wereld een tikkeltje perfecter maakten

We zijn tegenwoordig zo vertrouwd met moderne technische snufjes dat we er niet meer bij stilstaan wie er ooit op die geniale ideeën gekomen is. Wie het woord ‘uitvinder’ hoort, denkt ook doorgaans aan mannen als Thomas Edison en Alexander Graham Bell. Maar wisten jullie dat er ook heel wat vrouwen zijn die geweldige, niet meer weg te denken dingen hebben uitgevonden?

De ruitenwisser

Tijdens een reis van Alabama naar New York zag Mary Anderson (1866 – 1953) dat chauffeurs hun ramen moesten openzetten om te kunnen zien wanneer het regende. Wat onhandig! Dat kan toch gemakkelijker, niet!?

Het idee van de ruitenwisser was geboren. In 1903 creëerde Marie Anderson een arm met een rubberen rand die geactiveerd kon worden zonder uit je wagen te stappen. Veel mensen stonden echter sceptisch tegenover haar uitvinding, omdat de angst bestond dat zo’n vegende arm op de vooruit de chauffeurs zou afleiden.

“Ik ben geen uitvinder, ik wil dingen gewoon beter maken!”

Radioactiviteit

Een naam die zeker bekend in de oren klinkt is Marie Curie (1867 – 1934). Ze ontdekte in 1898 het element radium en werd zo de grondlegger van moderne technieken in de nucleaire geneeskunde (denk aan allerlei scans). Voor deze geniale ontdekking ontving Marie Curie twee keer de Nobelprijs. Dit deed geen enkele vrouw haar ooit na!

Weetje: Door de lange blootstelling aan radioactieve straling, werd ze helaas ziek. In die tijd wist men nog niet dat radioactiviteit in grote dosissen kankerverwekkend is.

Monopoly

Elizabeth Magie (1866 – 1948) was een sociaal bewogen vrouw. Ze werd getriggerd door de ‘landruns’, een waanzinnige strijd voor het claimen van land en creëerde in 1903 een amusant spel als vorm van kritiek op de onrechtvaardigheid van het kapitalisme. Het spel werd door haar The Landlord’s Game genoemd. Dertig jaar nadat Magie een patent aanvroeg op het spel, kocht Charles Darrow het spel voor een schijntje, blies het nieuw leven in en verkocht het door als Monopoly. Over kapitalisme gesproken, niet!?

Elizabeth Magie - Monopoly.4

De bron van telecommunicatie

De natuurkundige Shirley Jackson (1946 – …) was één van de eerste Afro-Amerikaanse vrouwen die een PH.D. verdiende aan de Massachusetts Institue of Technolgy in 1973. Ze deed wetenschappelijk onderzoek naar sub-atomische deeltjes. Dit onderzoek leidde tot de uitvinding van alles dat telecommunicatie is, zoals de draagbare fax, de toetstelefoon, zonnecellen, optische glaszevelkabels en de techniek achter nummerweergave. Stel je eens voor wat we allemaal hadden moeten missen zonder deze geweldige vrouw!

Kogelvrije vesten

In 1965 ontdekte de Amerikaanse scheikundige Stephanie Kwolek (1923 – 2014) het sterke kunstvezel Kevlar, een materiaal dat vijf keer sterker was dan staal. Dit materiaal wordt gebruikt in kogelvrije vesten, brandweerkleding, veiligheidshelmen, brandstofslangen, de romp van boten, vliegtuigonderdelen … Ongelooflijk! Door haar uitvinding werden al heel wat levens gered.

De cirkelzaag

De Amerikaanse weefster Tabitha Babbitt (1784 – 1853) creëerde in 1813 een prototype van de cirkelzaag door een zaag te bevestigen aan haar spinnewiel. Ze stelde voor dat houthakkers een cirkelzaag zouden gebruiken in plaats van de inefficiënte trekzaag. Dit had als voordeel dat een zaag niet langer door twee mannen heen en weer bewogen moest worden. Er was dus minder mankracht nodig voor hetzelfde werk! Babbitt veranderde met haar uitvinding de hele houtzaagindustrie.

Uiteraard hebben vrouwen nog veel meer baanbrekende uitvindingen gedaan. We kunnen ze helaas niet allemaal opsommen, maar voor een kleine bisronde is er altijd plaats:

  • Het reddingsvlot door Maria Beasely (1882)
  • De brandtrap door Anna Connelly (1887)
  • De autoverwarming door Margaret A. Wilcox (1893)
  • De vaatwasser door Josephine Garis Cochrane (1893)
  • De injectiespuit door Letitia Geer (1899)
  • Huis op zonne-energie door Maria Telkes (1947)
  • De technologie achter het touchscreen door Shirley Ann Jackson (1988)

Applaus!

 

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag.

Een dag waarop de wereld er nog eens aan herinnerd wordt dat de strijd voor gelijke rechten voor de vrouwen nog niet gestreden is.

Ongewone Vrouw: Renée

Chris (50 jaar) kreeg twee jaar geleden de yogakriebels. Vanaf dat moment is zij wekelijks te vinden in de yogales van Renée (Pelt). Renée, een 65-jarige erkende yoga-instructrice, neemt haar elke les mee in haar enthousiasme. We spraken met Chris en Renée.

Meteen wordt duidelijk dat de yogalessen veel effect op Chris hebben.

Chris: “Niet enkel de relaxatiemomenten trekken me aan, maar ook de eenvoudige rek- en stretchoefeningen. Ideaal om mijn algemene lichaamswerking te stimuleren. Die wekelijkse yogales is een moment om echt tot rust te komen; Het zorgt er daarnaast ook voor dat ik soepel blijf. Na de les ben ik helemaal ontspannen. De dag erop gaat dat ontspannen gevoel weg door de rush van het leven, maar de diepe uitwerking van yoga blijft langer.”

“Met de nodige richtlijnen begeleidt Renée iedereen naar ontspanning”

Iedere yogales wordt op dezelfde manier opgebouwd. De deelnemers plaatsen zich op hun matje in een halve cirkel rond Renée. Zodra het grote licht uitgaat, start de les en volgt iedereen aandachtig. Dat het licht uitgaat, vindt Chris helemaal niet erg.

Chris: “Het bevordert de ontspanning en zorgt ervoor dat ik me minder bekeken voel door anderen, want sommige oefeningen vragen soms om wat rare poses. Tijdens de les hoor je enkel Renée haar stem, ze zorgt echt voor een ontspannen gevoel en geeft de nodige richtlijnen. Kan iemand een oefening niet meedoen door bijvoorbeeld medische redenen, dan zorgt ze voor aangepaste oefeningen en tips.”

6L6A0627

Chris omschrijft Renée als een ‘hele lieve madam en vlotte babbelaar’.

Chris: “Renée trekt heel de groep mee. Ze is zeer enthousiast over yoga en weet, door haar uitgebreide kennis, echt wat ze doet. Wat zij op haar 65e nog allemaal kan met haar lichaam! Als ik zie hoe Renée zich met die oefeningen letterlijk dubbel plooit, hoe diep ze kan buigen, hoe gemakkelijk zij met haar handen tot aan de grond komt, terwijl ik niet verder dan mijn knieën geraak … Dat is echt verbazingwekkend.”

DSC07363 yoga Renée_bewerkt

Renée, vanwaar die passie voor yoga?

Renée: “Sinds een viertal jaar geef ik yogales voor de Voorzorg. Yoga is voor mij meer dan alleen rust vinden. Het is zeer bevorderlijk voor de gezondheid en heeft een preventieve werking bij het voorkomen van ziektes, stress en andere problemen. Ik moest dan ook niet lang twijfelen toen ze me de vraag stelden om deze lessen te geven.”

“Vrijwilligerswerk past volledig bij mij”

Je doet het als vrijwilliger?

Renée: “Aangezien het een onderdeel van de yogafilosofie is om dienstbaar te zijn en te geven wat je kan geven, past dit vrijwilligerswerk volledig binnen mijn levensopvatting. Lesgeven is een fijne manier om met yoga bezig te blijven. Ik haal er zelf veel uit, zowel lichamelijk als mentaal. Zeker met groepen die al langer naar de les komen, is het net alsof je samen een wandeling maakt, en de ervaringen deelt met elkaar.”

Chris: “Volgens mij zit de kracht van vrijwilligerswerk in de getalenteerde en gemotiveerde vrijwilligers die graag hun passie met anderen willen delen. En dat is exact wat ik voel bij Renée: een gepassioneerde dame met een warm hart!”

Van 23 februari tot 3 maart 2019 is het Week van de Vrijwilliger.

Dank je wel Renée! Voor je onuitputtelijke enthousiasme. 

Wil je meer weten over het sportief aanbod van Viva-Svv Limburg? Klik dan hier.

Ongewone vrouw: Sanne Thijs

Voluptueus, vrolijk, kleurrijk en verdorie nodig. Zo kan je het best het tekenproject van Sanne Thijs (31 jaar) omschrijven. Deze illustrator met Limburgse roots kaart op haar eigenwijze manier ‘body shaming’ aan. Haar merk “Full of Freckles” staat voor body positivity, zelfliefde en zelfacceptatie. En dat kunnen wij alleen maar toejuichen!

Vanwaar die drang om vrolijke en kleurrijke tekeningen van vrouwen met een maatje meer de wereld in te sturen?

“Ik ben zelf ronder. En zoals heel wat vrouwen met een maatje meer heb ik zelf ook heel hard geworsteld met mijn gewicht en de onlosmakelijke vooroordelen waarmee ik te maken kreeg. Tot ik op een gegeven moment de klik maakte. Ik had er genoeg van om nooit genoeg te zijn. Ik leerde mezelf te accepteren en voelde mij beter en beter in mijn vel. Door die zelfacceptatie begon mijn tekenstijl automatisch ook meer rondere vormen aan te nemen. En op een gegeven moment tekende ik – puur op gevoel – een dik, naakt en vrolijk madammetje en dat klikte gewoon. Ik had (eindelijk!) een tekenstijl en tof onderwerp gevonden die echt bij mij paste en waar ik me goed bij voelde.”

takeupspace 300dpi

“Verder merkte ik dat volslanke mensen vaak negatief, triest of spottend afgebeeld werden. Dit vond ik niet oké. Ik vond dat er nood was aan realistische beelden over volslanke dames in de maatschappij. Dus heb ik hier mijn schouders onder gezet!”

“Ik had er genoeg van om nooit genoeg te zijn”

Je spreekt over het feit dat volslanke mensen vaak negatief afgebeeld worden. Wat zou hiervan de oorzaak zijn?

“In onze samenleving wordt dik zijn nog steeds niet aanvaard. We streven allemaal een ideaalbeeld na. Maar niemand weet echt waarom? Verder zijn er nog een heleboel vooroordelen over dikke mensen, die moeilijk uit de maatschappij te bannen zijn. Een eerste cliché is dat wij, volslanke dames, ervoor kiezen om zo te zijn. Als wij slank zouden willen zijn, dan is dit een kwestie van gewoon doen. Wat uiteraard niet zo is! Het is veel ingewikkelder dan dat. Een tweede cliché is dat alle zwaarlijvige mensen ongezond zijn. Ook dat is totaal niet waar! Er zijn heel wat rondere mensen die gezonder zijn dan een hoop slanke personen. Ook zijn wij niet lui en/of dom! Ondanks dat sommige mensen dit vaak onbewust denken.”

“Ik kies ervoor om dik te zijn, ben ongezond, lui en dom! Toch?”

Deze vooroordelen haal jij onderuit door jouw vrolijke tekeningen! Hoe ben je nu effectief aan de slag gegaan met het verspreiden en delen van jouw illustraties?

“Ik besliste, na enkele brainstormsessies en ondersteunende schouderklopjes van mijn vriend, om een Facebookpagina op te starten. Op deze pagina deelde ik wekelijks één tekening. In eerste instantie gewoon voor mezelf en (stiekem) hoopte ik dat ik mensen kon inspireren om zich beter in hun vel te voelen. Facebook is echter een medium dat weinig interactie toelaat. Vandaar dat ik overgeschakeld ben naar Instagram . Dit was de tool om een groot publiek te vinden en reacties van andere vrouwen te ontvangen. Ook kon ik mij aansluiten bij de bloeiende body-positive-beweging die al aan de gang was. Er waren namelijk veel plus size fashion influencers, maar een illustrator rond dit thema ontbrak nog ;-)”

Je Instagramaccount telt meer dan 32.000 volgers van over de hele wereld! Welk gevoel geeft dit jou?

“Het is leuk om te zien dat ik heel wat volgers heb en dat ik vrouwen inspireer met mijn illustraties. Maar het cijfer is eigenlijk niet iets waar ik mezelf echt mee bezighou. Voor mij gaat het meer om de reacties die ik krijg. Dat is een enorme beloning voor mijn werk. En verder is het leuk dat ik een platform heb om mijn werk en illustraties met anderen te delen. Via Instagram komen ook heel wat bestellingen op mijn webshop binnen, lekker handig toch!?”

Waarom denk je dat jouw illustraties zoveel vrouwen aanspreken?

“Het is merkwaardig hoe weinig illustraties er zijn over dikke vrouwen, die gewoon alledaagse dingen doen. En zeker niet over vrolijke dikke vrouwen. En zoals iedereen zijn ook zij op zoek naar positieve rolmodellen. Daarom dat mijn illustraties zo’n impact hebben, denk ik. Vrouwen herkennen zich erin. Zelfs over huidskleur heen! Zelfs als ik bijvoorbeeld een illustratie maak van een zwarte vrouw, krijg ik nog vaak reacties van blanke vrouwen: “Dat ben ik precies”. Het gaat dus niet alleen om de vrouw op de illustratie zelf, maar ook echt om de lichaamsvorm en de vrolijkheid!”

“Vrouwen herkennen zich in mijn illustraties. Zelfs over huidskleur heen!”

Maandelijks kies je iemand van je volgers en teken je een portret van de dame in kwestie. Bovendien kunnen mensen ook zelf een vraag indienen. Wat is het mooiste, leukste of meest aangrijpende verhaal achter een van je portretten?

“Ik heb niet één specifiek verhaal dat er uitspringt. Wat heel opmerkelijk is, is dat alle verhalen die ik te horen krijg, enorm veel op elkaar lijken. Het gaat voornamelijk over je niet goed voelen in je vel, het levenslang aan het diëten zijn en er gewoonweg genoeg van hebben!  De meeste vrouwen die mij bereiken, zijn dan ook vrouwen die op het randje staan om aan zelfliefde en zelfacceptatie te doen. Of die er al helemaal inzitten!”

Vanwaar de naam Full of Freckles?

“‘Freckles’ heb ik altijd al een zalig woord gevonden. Ik heb daar precies al heel mijn leven een connectie mee. Tijdens de zoektocht naar een gepaste naam, kwamen we uit bij “Full of Freckles” en dat lag zo goed in de mond dat ik dadelijk enthousiast was. Ikzelf sta ook vol met sproetjes (freckles), toevallig hé (lacht). Verder is het verhaal hierachter: ‘Om van jezelf te houden en jezelf te leren accepteren, moet je dit beetje bij beetje leren doen.’ Iedereen heeft iets wat mooi is of iets waar hij/zij trots op kan zijn. Leer om die dingen te zien! Bij mij waren dit 2 dingen, namelijk mijn ogen en … mijn sproetjes. De boodschap die ik dan ook graag zou willen meegeven, is: ‘Vind jezelf mooi, sproetje voor sproetje!’ Als je dit een tijdje doet en je neemt elke dag één sproetje meer, dan heb je op het laatste jouw hele zijn mee.”

“Accepteer jezelf – sproetje per sproetje”

Heb je nog toekomstplannen die je graag zou verwezenlijken?

“Ik heb gigantisch veel plannen! Momenteel heb ik contact met een uitgeverij in Amerika, om samen met een positive influencer (vrij vertaald: een persoon die – net als ik – de wereld een beetje beter wil maken) uit Florida een kinderboek te maken. Ook ben ik hobbygewijs een boek aan het schrijven rond zelfliefde en zelfacceptatie. Verder zou ik graag een pyjamamerk voor grote maten ontwerpen en deze opvrolijken met mijn illustraties. Ten slotte is het een grote droom om ooit een kleurboek te maken samen met andere positive influencers van over heel de wereld. Stilzitten is dus zeker geen optie.”

82 valentijn B met tekst 300dpi

DIY: natuurlijk gezichtsmasker

Wist je dat er een heleboel natuurlijke ingrediënten zijn die de huid hydrateren én verzachten? En het beste van al: je hebt ze waarschijnlijk gewoon in huis! Pep je huid op met één van deze homemade gezichtsmaskers.

Tip: Leg voor het aanbrengen van het masker een minuutje lang een warme, vochtige handdoek of washandje op je gezicht. Dit opent de poriën en zorgt ervoor dat het masker beter kan intrekken. Ontspannen maar!

Bananenmasker (voor de vette huid)

We weten allemaal dat bananen rijk zijn aan kalium, maar het tropische fruit heeft nog tal van andere voordelen. De banaan zuivert de poriën, werkt ontvettend én is tegelijkertijd vochtinbrengend.

  • Meng 1 rijpe banaan, 1 theelepel honing en een paar druppels limoensap.
  • Smeer het mengsel op je gezicht.
  • Laat het masker 15 minuten intrekken en spoel zorgvuldig af met lauw water.

6L6A0956

Avocadomasker (voor de droge huid)

We love avocado! En hoe kan het ook anders, alle vitamines en vetten die deze peervormige vrucht zo gezond maken, hebben ook een wonderbaarlijk effect op je huid. De avocado zorgt bijvoorbeeld voor meer elasticiteit en het stralen van de huid.

  • Prak ½ avocado goed fijn en meng met 1 eetlepel honing;
  • Breng het aan op je gezicht. Dit masker droogt ietsje in.
  • Laat 20 tot 25 minuten intrekken en spoel zorgvuldig af met lauw water.

6L6A1033

Aardbeienmasker (voor de normale tot vette huid)

Dit masker ruikt niet alleen heerlijk, het verkleint je poriën en reinigt de vettere huid. Genieten met de grote G!

  • Meng 5 geprakte aardbeien, 1 eetlepel yoghurt en 1 theelepel honing.
  • Smeer het mengsel op je gezicht.
  • Laat dit masker 10 minuten intrekken en spoel daarna zorgvuldig met lauw water.
  • Ideaal in combinatie met 2 schijfjes komkommer om je vermoeide oogleden een oppepper te geven!

6L6A1035

Yoghurtmasker (voor de gevoelige/geïrriteerde huid)

Als je net iets te lang in de zon hebt gezeten op een mooie zomerdag kan je huid branderig en strak aanvoelen. Dan is dit het ideale masker om te gebruiken! Het kalmeert en verzorgt de huid, hydrateert en zorgt voor minder roodheid.

  • Meng 3 eetlepels yoghurt met 1 eetlepel havervlokken.
  • Neem eventueel iets meer havervlokken als de yoghurt te vloeibaar is, anders druipt het gelijk weer van je gezicht af.
  • Smeer gelijkmatig over je gezicht, nek, decolleté en alle andere plekjes die je verkoeld wilt hebben.
  • Laat 15 minuten inwerken en spoel af met koud water voor extra verfrissing!

Deze ingrediënten kunnen ook met elkaar gemixt worden om er nog meer voordelen uit te halen. Wat dacht je van een avocado-banaan-yoghurtmaskertje?

Omarm het imperfecte

Tegenwoordig moet alles picture perfect zijn! Of het nu om je werk, je Instagramfoto’s of je geliefde schoenen gaat. Maar waarom willen we dat zo graag? Vaak zit de schoonheid juist in het imperfecte. Nietwaar? Waarom kijken we niet eens anders en positiever naar de dingen rondom ons? Laat je inspireren door deze unieke, imperfecte beelden.

Lelijke, ongewilde groenten

Deze wortels behoren tot de groep ‘lelijke, ongewilde groenten’.  Ze krijgen deze stempel omdat ze niet voldoen aan de algemene (Europese) norm waaraan groenten en fruit moeten voldoen. Ze zijn te groot, te klein, te dun, te dik, te lang, te kort of te krom. Ze halen de veiling niet en worden vaak weggegooid. Onterecht! Ze zijn immers even lekker als de gewone groenten.

Tip: Meer en meer supermarkten bieden deze ‘lelijke’ groenten aan om voedselverspilling tegen te gaan. Gooi dus volgende keer ook eens een imperfecte komkommer in je winkelkar.

Mooie afwijkingen in het dierenrijk

Ook in het dierenrijk zijn er af en toe ‘afwijkingen’. Dieren zijn, net als mensen, imperfect en uniek.

Dit is Hercules. Hij is een lijger, een kruising tussen een leeuw en een tijger. Hij is de enige in zijn soort, wat hem net speciaal maakt. Daarnaast is hij de grootste katachtige ter wereld! Hij is niet zoals de anderen in zijn kudde, maar dat is geen probleem. Hij is uniek. En eerlijk, is het geen knapperd?

(Bron: Gazet van Antwerpen)

De schoonheid van ouder worden

Hoewel we het liefst verstoppertje spelen wanneer onze verjaardag weer om de hoek komt kijken (behalve als het tijd voor taart is natuurlijk), moeten we leren om net de schoonheid van het ouder worden te omarmen.

Het ouderdomsproces is iets om te koesteren. Ons lichaam vertelt ons levensverhaal. Heb je veel gelachen in het leven? Zijn er littekens door een zware, maar ongelooflijk mooie zwangerschap? Toon deze dan met trots in plaats van deze ‘imperfecties’ te verstoppen.

Koper: een speciaal metaal

Niet alleen de mens, maar ook metalen verouderen. Al ziet hun verouderingsproces er wat anders uit. Koper verandert van kleur. Omdat het metaal oxideert, verandert de roodbruine kleur in turquoise. Maar zijn de gebouwen daardoor minder mooi? Nee. Ze zijn nog steeds prachtig. Of misschien net veel mooier dan daarvoor!

Het Vrijheidsbeeld had oorspronkelijk een roodbruine kleur, maar door de jaren heen heeft het beeld een blauwgroene kleur. Zo herkennen wij het beeld ook, en is het nu niet nog mooier?

Kintsugi (‘de gouden verbinding’)

Nog niet helemaal overtuigd van de schoonheid in het imperfecte? Neem dan een voorbeeld aan de Japanners. Ze hebben een kunstvorm om porselein en keramiek te herstellen. Gewoonlijk tracht men een herstelling onzichtbaar uit te voeren. Kintsugi doet juist het tegenovergestelde: de breuklijnen maken deel uit van het verhaal van het object. Door deze breuklijnen in goud te herstellen, wordt het voorwerp juist unieker, steviger en waardevoller.

Kintsugi is eveneens een metafoor, die we kunnen toepassen op verschillende aspecten in ons leven: “Onze geschiedenis laat sporen na in ons hart, lichaam en ziel. De kunst bestaat erin om de barsten en scheuren in ons leven met iets waardevols te vullen, er als het ware gouden littekens van te maken, die ons sterker, mooier en waardevoller maken.”

— door Inez Assaert

 

Heb je het toch moeilijk met ‘loslaten’? Wil je graag meer weten over perfectionisme, kom dan zeker naar onze gespreksavond op donderdag 21 maart 2019.

Coach Marcel Hendrickx vertelt er zijn verhaal en deelt zijn kennis en inzichten. Je gaat bovendien naar huis met enkele tips waarmee je thuis aan de slag kan.

 

Kinderwens – opiniestuk door Lore Abrahams

Ik ben op zoek naar een uiterst zeldzame soort: de eerste moeder (of vader) die zichzelf recht in de spiegel aankijkt en zich met volle overtuiging op de borst klopt: “Wat doe ik het toch goed als ouder!” Ben jij zo’n rariteit? … Ik alleszins niet!

Waar is de tijd dat moeders en vaders overtuigd waren van het grote gelijk? Regels waren regels en enige argumentatie daarbij was volstrekt overbodig. “Waarom? Daarom”. Zo eenvoudig ging dat toen. Niemand piekerde zich ’s nachts suf over een onterechte uitval tegen zoon- of dochterlief. Kinderen schoten in ‘geef acht’ als vader zijn stem verhief. De taakverdeling was helder en ongecompliceerd: ouders bedachten de regels, kinderen gehoorzaamden zonder weerwoord. Iedereen content, toch?

Maar is dat zo? Feit is dat deze generatie van ouders stilaan een uitstervend ras is geworden. Ik wil mijn vriendinnen die dagelijks ‘struggelen’ met het ouderschap niet te eten geven. “Het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan is opvoeden”, bekende mijn beste vriendin onlangs stilletjes.

Maar laat mij starten met mìjn ploeterweek op te biechten… Gisteren dreigde ik ermee de jongste zijn zakgeld af te nemen als ie nog één keer zijn huiswerk vergat. En plots floepte er ‘onnozelaar’ uit. Slip of the tongue…  En daar sta je dan. Bijna 20 jaar ouderschap op de teller en jezelf neerknuppelend omdat je weer gefaald hebt. Alle andere moeders zijn vast veel liever. En zachter. En toffer. En geduldiger. En …

“Alle andere moeders zijn vast veel liever. En zachter. En toffer. En geduldiger. En …”

Tijdens mijn brokkenparcours als ouder stel ik mij dagelijks de vraag: “Doe ik het wel goed genoeg als mama?” De ‘streng maar rechtvaardig’-opvoeding van mijn ouders kopiëren is in deze maatschappij van mondige tieners uit den boze. Maar door het gebrek aan een bruikbare handleiding  is het opvoeden van kinderen plots geëvolueerd naar een eindeloze trial & error-sequel, waarbij ik zo nu en dan terug naar ‘start’ word gesommeerd. Nog even en ouder-zijn wordt een knelpuntberoep waarvoor we een nieuwe stroom migranten moeten binnenhalen in ons land?!

De ouderwedloop op onze sociale media helpt niet bepaald om mijn gebrek aan zelfvertrouwen een boost te geven. Hoe, jij bakt de cakejes van je kindjes voor het verjaardagsfeestje in de klas niet zelf? En heb jij nu echt geen tijd om één keertje te rijden voor de zwemles op donderdagvoormiddag?  …

“Een forum voor lotgenoten van goed-genoeg ouderschap aub!”

Zou het geen verademing zijn mochten we morgen een digitaal platform opstarten voor alle ouders die uit de goednieuwsshow van Fakebook willen stappen? Eentje over het échte leven waarop we posten dat we vandaag met het verkeerde been uit bed zijn  gestapt, onze kinderen aan het ontbijt hebben afgesnauwd en we vervolgens bij diezelfde dutsen moesten bedelen om naar de bakker te gaan voor het brood dat je was vergeten? Een forum voor lotgenoten van goed-genoeg ouderschap.

Ouders hebben nog nooit zo hard hun eigen opvoeding onder de (uiterst strenge) loep genomen en toch lijken onze kinderen niet meteen een pak gelukkiger, als je de wetenschappers mag geloven. We leven in een zeer hectische en stresserende maatschappij waarin zeer veel verwacht wordt van onze jongeren. Het zelfvertrouwen bij tieners is bedroevend laag. Faalangst wordt het nieuwe normaal.

Ook ikzelf heb de voorbije jaren soms wakker gelegen van het duistere spook dat ‘faalangst’ heet. Op het moment dat ik mij realiseerde dat ik deze demonen aan het doorgeven was aan mijn zoon, nam ik een besluit: ik zou er alles aan doen om hem van deze pijn te besparen.  En dus had ik nog maar één daadkrachtig voornemen als mama: ik zou mijn perfectionisme laten varen en mijn kinderen tonen dat goed, goed genoeg is. Want door mijn lat minder hoog te leggen en mij als ouder niet langer vol te proppen met schuldgevoel, leer ik hen te leven vanuit het gevoel dat ze de moeite waard zijn. Om wie ze zijn, niet om wat ze (perfect) doen. De ene dag boek ik een kleine overwinning, de andere misluk ik schitterend.

“De ene dag boek ik een kleine overwinning, de andere misluk ik schitterend.”

Maar ik ben ervan overtuigd dat als andere ouders hierin willen volgen, de ellenlange wachtlijsten bij de kinderpsychologen wegsmelten als sneeuw voor de zon. En dat is meteen mijn grootste ‘kinderwens’ voor 2019.

– Lore Abrahams, directeur organisatieontwikkeling (De Voorzorg Limburg) & mama van drie.

 

Wil je je kleine schatten tijdens een avondje uit toevertrouwen aan een opgeleide babysitter? Doe dan beroep op SOSbabysit

  • Gebruiksvriendelijke app
  • Opgeleide en betrouwbare babysitters
  • Verzekering tegen schade en ongevallen

 

Dicht bij mij

Na negen maanden lekker warm in mama’s buik heeft je baby heel wat te ontdekken. Om het verwerken van die prikkels iets aangenamer te maken – én om je handen soms gewoon even vrij te hebben, laten we eerlijk zijn – doen veel ouders beroep op een draagdoek. Ben jij echter ook zo’n nitwit wat knopen betreft? Dan kan je gaan voor een drager.

“Mama sinds augustus. Draagzakliefhebber ook. Want ook nu wil ik mijn kleintje nog lekker dicht bij mij en zo’n draagdoek knopen is me nog niet echt goed gelukt. Ik beken: na 15 keer dat ene YouTube-filmpje te bestuderen, sta ik daar nog te klungelen. Ik vind het echt belangrijk dat ze een gezonde houding aanneemt” – Laura

Naamloos

Wat is ergonomisch dragen?

Wanneer je kindje een natuurlijke M-houding (kikkerhouding) aanneemt in de draagdoek of – zak, spreken we van ergonomisch dragen. Dat wil zeggen dat de knietjes van je baby zich hoger bevinden dan de billen en het rugje licht gebogen is. Zo zit je kindje stevig, rechtop tegen je aan en met ondersteuning van knieholte tot knieholte. Bovenal is het belangrijk dat je baby goed ondersteunt wordt. En vergeet jezelf vooral niet: gun jouw lijf ook een comfortabele doek of zak. Op die manier wordt het gewicht van je kindje gelijkmatig verdeeld over je eigen lichaam.

Waarom dan?

Een juiste houding is o zo belangrijk! Pasgeborenen zijn enorm kwetsbaar. Hun skelet is immers nog niet volledig volgroeid. Indien je ergonomisch draagt, draag je op een positieve manier bij aan de lichamelijke ontwikkeling van je kindje. Heeft je baby last van krampjes? Ook dan kan ergonomisch dragen helpen!

Versterk jullie band, leer andere mama’s kennen én werk aan je conditie in onze draag- en dansworkshops vanaf maart.

Bovendien krijg je professionele begeleiding rond correct dragen. Je kan starten vanaf 8 weken na je bevalling. Klik hier voor meer informatie.

Zeg me dat ik oké ben

Marcel Hendrickx (70 jaar) heeft aan de lijve ondervonden dat perfectionisme een negatieve weerslag kan hebben op de gezondheid. Hij kreeg twee hartinfarcten ten gevolge van zijn perfectionisme en besloot zijn levensstijl te veranderen. Hij schoolde zich om tot trainer en coach en ontwikkelde een eigen methodiek waarmee hij al honderden kinderen en volwassenen van hun hinderlijke perfectionisme heeft afgeholpen. Ondertussen heeft hij meer dan honderd perfectionismecoaches opgeleid, die samen het hem, de kwaal helpen te bestrijden. Ben je ook benieuwd wat hij te vertellen heeft over perfectionisme? Lees dan snel verder!

Wat is perfectionisme?

“Perfectionisme is de ‘te-modus’: té goed willen doen, té veel werken, té moeilijk kunnen kiezen, té sterk structureren. Perfectionisme is de schadelijke ‘te’, die jou ongelukkig en moe maakt. Het is met andere woorden een patroon, een zwaar wegend belemmerd patroon. De kern van dit patroon is immers ‘bevestigingsdrang’. De drang om continu te zoeken naar bevestiging ‘ik kan mezelf niet oké vinden, anderen moeten mij oké vinden.’”

In je boek ‘Zeg me dat ik oké ben’ benoem je perfectionisme als een ziekte van deze tijd. Wat bedoel je hiermee?

“Perfectionisme is een rechtstreeks gevolg van ‘de zieke maatschappij’ waar wij allemaal deel van uitmaken. De druk wordt almaar groter, op het ongezonde af, en het is nooit goed genoeg. Alles moet steeds meer en beter. Onze maatschappij vormt op die manier een vruchtbare voedingsbodem voor dit patroon.”

1-1-e1493114960816_8 x 8 cm mogelijk.jpg

Hoe ontstaat perfectionisme?

“Perfectionisme ontstaat meestal in de kindertijd. Op een bepaald moment gaan kinderen aanvoelen dat ze niet oké zijn voor hun ouders of voor de school. Dat kan te maken hebben met van alles en nog wat bv. door het gevoel niet aanvaard te worden als kind (bv. neem eens een voorbeeld aan je zus), door gebrek aan affectie, door pestgedrag … Er zijn tal van aanleidingen waardoor een kind kan beslissen ‘ik ben niet oké’. Het logisch gevolg is dan dat het kind alles gaat doen om ervoor te zorgen dat anderen hem/haar oké vinden. Ze gaan continu bevestiging van anderen zoeken en doen daardoor altijd té veel hun best.”

“Streven naar een onbereikbaar ideaal is een valkuil”

 

Is perfectionisme gevaarlijk?

“Met perfectionisme op zich is niet noodzakelijk iets mis. Er bestaat immers ook ‘gezond’ perfectionisme. De lat hoog leggen, streven naar een beter leven, een betere job, een betere relatie, een betere gezondheid – het zijn lovenswaardige doelen. Maar zelfs dat gezonde perfectionisme kan doorschieten in een streven naar een onbereikbaar ideaal. Het wordt dan een valkuil, want het ideale lichaam, de ideale job, de ideale relatie bestaan niet.”

Wat zijn de symptomen van perfectionisme?

“Perfectionisme uit zich in een tiental symptomen, waaronder te hoge kwaliteitseisen stellen (ook voor minder belangrijke zaken), een laag zelfbeeld hebben, de drang om alles onder controle te houden, moeilijk kunnen kiezen of beslissen, een te grote verantwoordelijkheidsgevoel/betrokkenheid. Sommige symptomen zijn bij de ene sterker aanwezig dan bij de andere. Het is eveneens mogelijk dat één of twee symptomen helemaal ontbreken.”

Jij hebt een methodiek ontwikkeld die mensen met perfectionisme de kans geeft zich hiervan daadwerkelijk te bevrijden. Hoe gaat deze methodiek dan concreet te werk?

“De methodiek die ik ontwikkeld heb, is de OCP-methodiek (Ontwikkelingsgericht coachen van Perfectionisme). Concreet brengen we met deze methodiek het lichaam terug in balans. We laten het deel dat het perfectionismepatroon aanstuurt samenwerken met het vrije kind in ons. Dit vrije kind is dat deel van ons dat staat voor een open en ongedwongen leven. Het zorgt eveneens voor zelfaanvaarding, vrijheid, enthousiasme en blijheid. Als beide delen samenwerken, zal er een nieuwe kern ontstaan: ‘Ik ben oké zoals ik ben, zowel mijn innerlijk als mijn uiterlijk – ik zie mezelf graag en zorg goed voor mezelf. Vanuit die overtuiging sta ik in de wereld en ga ik mijn relaties aan.’

Wil je graag meer weten over perfectionisme, kom dan zeker naar onze gespreksavond op donderdag 21 maart 2019.

Marcel Hendrickx vertelt er zijn verhaal en deelt zijn kennis en inzichten. Je gaat bovendien naar huis met enkele tips waarmee je thuis aan de slag kan.